دایره المعارف اسلام پدیا » فاطمه بنت اسد (علیها السلام) و سرپرستی رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله)
منوی اصلی

فاطمه بنت اسد (علیها السلام) و سرپرستی رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله)

تاریخ: ۲۳ تیر ۱۳۹۲ در باب: فاطمه بنت اسد

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های فاطمه بنت اسد (علیها السلام) آن بود که در امر نگهداری و سرپرستی از پیامبر (صلی الله علیه و آله) در سنین کودکی آن‌حضرت، با همسرش حضرت ابوطالب (علیه السلام) همکاری می­کرد و پیامبر (صلی الله علیه و آله) را مورد مهر و محبت و نیکی کامل خود قرار می داد، تا جایی که پیامبر (صلی الله علیه و آله) به‌این بانوی مکرمه، «مادر» می‌گفت.

مسعودی می‌نویسد: «…فاطمه بنت اسد به‌رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله) علاقه زیادى داشت‏…، چنانچه اگر آن‌حضرت لحظه ای از نظر فاطمه غایب می‌شد، به هیچ چهره وی از نظرش غایب نمى‏شد… نگران بود، تا این که پیامبر (صلى اللّه علیه و آله) را حاضر نماید و مشغول غذا دادن، شست‌وشو کردن، نظیف نمودن، لباس پوشانیدن، روغن مالى کردن، خوش‌بو نمودن و اصلاح کار آن حضرت شود. در روز، مواظب شیر دادن آن بزرگوار بود، همین‏که شب مى‏شد، مشغول حاضر کردن رختخواب و (وسایل) خواب و متکا و گهواره آن حضرت می‌گردید. در شب و روز از حضرت محمّد (صلى اللّه علیه و آله) جدا نمى‏شد، از وی غفلت و از خدمتش کوتاهى نمى‏کرد… رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله) به‌آن بانوی بزرگ، مادر می‌گفت…».[۱]

خوارزمی از امام صادق (علیه السلام) نقل نموده که فاطمه بنت اسد (علیها السلام)، نیکوکارترین مردم به رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله) بود.[۲]

ابن‌جوزی به‌نقل از زهرى مى‏گوید: رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله) به‌دیدار فاطمه بنت اسد مى‏رفت و در خانه وى، خواب قیلوله (خواب پیش از ظهر) مى‏کرد و او زن شایسته‏اى بود.[۳]



[۱]. ر.ک: مسعودى، على بن حسین، إثبات الوصیه للإمام على بن أبى طالب‏، ص ۱۳۶ و ۱۳۷‏.

[۲]. خوارزمی، موفق بن احمد، المناقب، ص ۲۷۷٫

[۳]. ابن الجوزى، تذکره الخواص، ص ۲۰٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


3 + = 9