دایره المعارف اسلام پدیا » سیر تطور طریقت جلوتیه
منوی اصلی

سیر تطور طریقت جلوتیه

تاریخ: ۰۸ تیر ۱۳۹۲ در باب: جلوتیه

هدایی در استانبول مریدان بسیار داشت و خلفای خود را به مناطق گوناگون می‌فرستاد. در نتیجه، جلوتیه به‌ویژه در شهرهای استانبول، اِزمیر، آناطولی مرکزی و نواحی بالکان، نفوذ فراوان یافت. پس از هدایی، از نفوذ جلوتیه در استانبول کاسته شد، در عین حال، تا مدّت‌ها بعد، استانبول مرکز این طریقت محسوب می‌شد. در زمان هدایی و پس از وی، در نواحی بالکان مشایخ بزرگی مانند اسماعیل افندی، ساچْلی ابراهیم افندی و عثمان فضلی افندی به ترویج جلوتیه پرداختند و این طریقت در شمار شایع‌‌ترین طریقت‌های بالکان درآمد. در بورسه یا بروسه نیز، که دومین مرکز جلوتیه محسوب می‌شد، این طریقت به واسطه وجود مشایخی چون اُفتاده و نوادگان او و اسماعیل حقّی بروسوی، تا مدّت‌ها اعتبار خود را حفظ کرد. پس از درگذشت هدایی، جلوتیه به چهار شعبه سلامیه (مؤسس آن: سلامی علی افندی، متوفی ۱۱۰۴ ق)، حقّیه (مؤسس آن: اسماعیل حقّی بروسوی)، فنائیه (مؤسس آن: فنائی علی افندی، متوفی ۱۱۵۸ ق) و هاشمیه (مؤسس آن: هاشم بابا، متوفی ۱۱۹۷ ق) تقسیم شد.[۱]


[۱]. دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائره المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «جَلْوَتیه»، شماره ۴۷۹۴، توسط سایت ویکی فقه (دانش‌نامه حوزوی).




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


+ 1 = 5