دایره المعارف اسلام پدیا » پرهيزكارى سپاه اسلام در جنگ خیبر
منوی اصلی

پرهیزکارى سپاه اسلام در جنگ خیبر

تاریخ: ۱۲ خرداد ۱۳۹۲ در باب: جنگ خیبر

زمانی که گرسنگى شدید، بر مسلمانان مستولى شده بود و آنان با خوردن گوشت حیواناتى که خوردن آنها مکروه است، گرسنگى را برطرف مى کردند، چوپان سیاه چهره اى که براى یهودیان گله دارى مى کرد، حضور پیامبر (ص) شرف‌یاب گردید و درخواست نمود که حقیقت اسلام را بر او عرضه بدارد. او در همان جلسه بر اثر سخنان نافذ پیامبر (ص) ایمان آورد، و گفت: این گوسفندان همگى در دست من امانت است، و اکنون که رابطه من با صاحبان گوسفندان بریده شد، تکلیف من چیست؟!

پیامبر (ص) در برابر دیدگان صدها سرباز گرسنه، با کمال صراحت فرمود: «در آئین ما خیانت به امانت یکى از بزرگ‌ترین جرم ها است. بر تو لازم است همه گوسفندان را در قلعه ببرى و همه را به دست صاحبانشان برسانى‏». او دستور پیامبر را اطاعت نمود و بلافاصله در جنگ شرکت کرد و در راه اسلام جام شهادت نوشید.[۱]

آرى، پیامبر نه تنها در دوران جوانى، لقب «امین‏» گرفته بود، بلکه در تمام حالات امین و درستکار بود. در تمام دوران محاصره، رفت و آمد گله هاى قلعه، در صبح و عصر، کاملا آزاد بود، و یک نفر از مسلمانان در فکر ربودن گوسفندان دشمن نبود؛ زیرا آنان در پرتو تعالیم عالى رهبر خود، امین و درستکار بار آمده بودند. تنها یک روز که گرسنگى شدیدى بر همه آنها غالب گردیده بود، دستور داد، دو رأس گوسفند از گله بگیرند، و باقی مانده را رها کنند، تا آزادانه وارد دژ شوند، و اگر اضطرار شدید در کار نبود، هرگز دست به چنین کار نمی زد. از این‌رو، هر موقع شکایت سربازان خود را از گرسنگى مى شنید، دست به دعا بلند مى کرد و مى گفت: بارالها! دژى که مرکز غذا است، به روى سربازان بگشا و هرگز اجازه نمى داد، بدون فتح و پیروزى به اموال مردم دست‌برد زنند.[۲]

با در نظر گرفتن این مراتب، غرض ورزى گروهى از خاورشناسان معاصر روشن مى‏گردد. آنان براى کوچک کردن اهداف عالى اسلام، سعى مى‏کنند اثبات کنند که نبردهاى اسلام براى غارت‌گرى و گردآوردی غنائم بوده و سربازان اسلام در موقع جنگ و نبرد خود را ملزم به اجرای اصول عدالت نمى دانسته اند، ولى جریان فوق و امثال آن که در صفحات تاریخ ثبت شده است، گواه گویایى بر دروغ پردازى آنان مى باشد. زیرا پیامبر (ص) در سخت ترین لحظات، لحظاتى که سربازان فداکار وى با مرگ و گرسنگى دست به گریبان بودند، اجازه نمى دهد چوپان گله به صاحبان یهودى خود خیانت ورزد، در صورتى که مى توانست همه آنها را یک‌جا مصادره کند.



[۱]. ابن هشام، ابو محمد ،سیره ابن هشام‏، ج ۳، ص ۳۴۵٫

[۲]. همان، ص ۳۴۶ و ۳۵۰٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


+ 7 = 13