دایره المعارف اسلام پدیا » علی اکبر (علیه السلام) در کربلا
منوی اصلی

علی اکبر (علیه السلام) در کربلا

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۳۹۲ در باب: علی اکبر علیه السلام

علی اکبر (علیه السلام)  درحماسه کربلا، درخششی چشم‌گیر داشت و با هربار حمله خود، ده‌ها نفر را به خاک هلاکت می‌انداخت. هنگامی که با ۲۵ سوار به ساحل فرات روانه شد و برای سیصد نفر از خاندان، عیال و اصحاب امام حسین (علیه السلام) آب آورد، بسیاری از مسئولان و سرپرستان حفاظت از فرات را از دم تیغ خود گذراند و پشت دشمن را به لرزه درآورد. عمویش حضرت عباس (علیه السلام) که خود در دلاوری، بی باکی، شجاعت و شهامت، زبانزد همگان بود، به‌خاطر چنین صفات تابناک، آن جناب را بسیار احترام می کرد.

علی اکبر در چنین صحنه‌های سخت و طاقت سوز، تنها به رضا و تسلیم الهی فکر می‌کرد و چنان در برابر بلاهای الهی آرام و مطمئن بود که گاه حیرت و شگفتی دیگران را برمی‌انگیخت. از این رو؛ عقبه بن سمعان می‌گوید: «هنگامی که امام (علیه السلام) و همراهان ایشان از منزل قصر بنى مقاتل، کوچ می‌کردند، ساعتى همراه آن جناب رفتیم و همان‌طور که آن حضرت بر روى اسب بود، اندک خوابى او را گرفت و پس از این‌که از خواب بیدار شد، می‌فرمود: (إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ) و دو یا سه بار این کلمات را بر زبان جارى کرد. در این میان فرزندش على بن الحسین (علیه السلام) پیش آمده گفت: از چه حمد خداى را بجاى آوردید و (انا للَّه …) بر زبان راندید؟! امام (علیه السّلام) فرمود: پسر جان اندکى خواب رفتم، پس (در آن خواب اندک) سوارى را دیدم که پیش روى من آشکار شد و می‌گفت: این گروه می‌روند و مرگ به‌سوى ایشان در حرکت است!، دانستم که آن سوار جان‌هاى ما است که خبر مرگ ما را می‌دهد، على گفت: پدر جان خداوند بدى براى شما پیش نیاورد، آیا مگر ما بر حق نیستیم؟ فرمود: بله، سوگند بدان خدائى که بازگشت بندگان به‌سوى او است، (ما برحقیم)، گفت: پس ما در چنین حالى باک نداریم از این‌که بر حق بمیریم، حسین (ع) به او فرمود: خدایت بهترین پاداشى را که فرزندى از پدر خود می‌برد به تو عنایت کند …».[۱]



[۱]. مفید، محمد بن محمد، الإرشاد فی معرفه حجج الله على العباد، محقق و مصحح: مؤسسه آل البیت علیهم السلام‏، ج ۲، ص ۸۲٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


6 + 5 =