دایره المعارف اسلام پدیا » اشعاری در مدح امام صادق (ع)
منوی اصلی

اشعاری در مدح امام صادق (ع)

تاریخ: ۲۱ خرداد ۱۳۹۲ در باب: امام صادق(ع)

یکی از راه های شناخت فضائل و ویژگی های شخصیتی افراد، رجوع به اشعاری است که ادب دانان در باره وی سروده اند. از این رو به عنوان یک مؤید در مورد فضائل امام صادق (ع)، اشعاری را که علامه مجلسی در بحار الانوار در مدح امام صادق (ع) بیان کرده اند از نظر می گذرانیم.

۱٫ چون امام صادق (ع) وفات یافت و به سوى قبرستان بقیع برده شد، ابو هریره عجلى این ابیات را سرود:

أَقُولُ وَ قَدْ رَاحُوا بِهِ یَحْمِلُونَهُ

عَلَى کَاهِلٍ مِنْ حَامِلِیهِ وَ عَاتِقٍ‏

مى‏گویم و حال آن که بر دوش هاى کسانى که او را گرفته بودند او را مى‏بردند.

أَ تَدْرُونَ مَا ذَا تَحْمِلُونَ إِلَى الثَّرَى

ثَبِیراً ثَوَى مِنْ رَأْسِ عَلْیَاءَ شَاهِقٍ

آیا مى‏دانید چه چیزى را به سوى خاک مى‏برید  ! کسی که جایگاهش بر بالای قلۀ بسیار بلند است.

غَدَاهَ حَثَا الْحَاثُونَ فَوْقَ ضَرِیحِهِ

تُرَاباً وَ أَوْلَى کَانَ فَوْقَ الْمَفَارِقِ‏[۱]

صبحگاهى خاک پاشندگان بر بالاى ضریحش خاک ریزند در حالى که بهتر آن است که خاک بر سر ریزند.

۲٫ شوف العروس از دامغانى نقل می کند که عبد اللَّه بن مبارک به حضرت صادق (ع) رسیده این شعر را سرود:

أنت یا جعفر فوق

المدح و المدح عناء

تو ای جعفر برتر و بالاتر از مدح و ستایشی، بلکه مدح در مقابل تو چیز کوچکی است.

إنما الأشراف أرض

و لهم أنت سماء

بزرگان در مقابل تو به منزلۀ زمین هستند و تو برای آنان آسمانی.

جاز حد المدح من

قد ولدته الأنبیاء

چگونه می شود کسی را مدح نمود که پیامبر زاده است.

الله أظهر دینه و أعزه بمحمد

و الله أکرم بالخلافه جعفر بن محمد[۲]

خداوند دینش را آشکار نمود و آن را به وسیلۀ محمد (ص)، عزیز نمود و خلافت را به وسیلۀ جعفر بن محمد (ع) کرامت بخشید.



[۱]. مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار، ج ‏۴۷، ص ۳۳۳٫

[۲]. همان، ص ۲۶٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


1 + = 6