دایره المعارف اسلام پدیا » طبقه سى و يكم‏ فیلسوفان مسلمان
منوی اصلی

طبقه سى و یکم‏ فیلسوفان مسلمان

تاریخ: ۲۸ اسفند ۱۳۹۱ در باب: فلسفه

طبقه سى و یکم‏

۱٫ میرزا هاشم اشکورى رشتى: او از اساتید مسلّم فلسفه و عرفان زمان خود بود، و شاگردان بسیارى از حوزه پر برکتش برخاسته‏اند. وی مصباح الانس فنّارى را حاشیه کرد. حکیم اشکورى از شاگردان حکیم قمشه‏اى، آقاعلى مدرس و میرزاى جلوه بوده است. وى در سال ۱۳۳۲ ق درگذشت.

۲٫ میرزا حسن کرمانشاهى. او از معاصرین اشکورى و شاگرد سه استاد مسلّم فوق الذکر بود. او شاگردان بسیار تربیت کرد و از ارکان انتقال فلسفه به طبقات متأخرتر است. وى در سال ۱۳۳۶ ق درگذشت.

۳٫ میرزا شهاب الدین نیریزى شیرازى: وی شاگرد حکیم قمشه‏اى و میرزاى جلوه بود و در فقه و اصول نیز مهارت داشت. او در عرفان نظرى محیى الدینى ید طولا داشت. حکیم نیریزى مدرسه صدر تهران را محل اقامت قرار داد و به کار تحقیق، تدریس و تربیت شاگرد پرداخت، وی رساله‏اى در «حقیقت وجود» نگاشت.

۴٫ میرزا عباس شیرازى دارابى، معروف به حکیم عباس: او از اساتید مسلّم فلسفه در استان فارس بود. وی از شاگردان حکیم سبزوارى بود. اسفار را به خط خود نوشت، و بر آن حاشیه زد. همچنین دعاى کمیل و قصیده معروف میرفندرسکى را شرح کرد. او در سال ۱۳۰۰ ق وفات کرد.

۵٫ جهانگیرخان قشقایى: در بزرگسالی عشق تحصیل به سرش افتاد و بدنبال فراگیری علم رفت تا آن‌جا که استاد مسلّم فلسفه در اصفهان گردید. قشقایی علاوه بر مقام علمى و فلسفى، در متانت و وقار و انضباط اخلاقى و تقوا نمونه بود. جهانگیرخان شاگرد آقامحمدرضا قمشه‏اى بود و در ابتداى تحصیل حوزه، درس میرزا عبد الجواد حکیم خراسانى و ملا اسماعیل اصفهانى دربکوشکى را درک کرد. جهانگیرخان در سال ۱۲۴۳ ق در دهاقان اصفهان متولد شد و در سال ۱۳۲۸ ق در اصفهان درگذشت، و او را در تخت فولاد اصفهان به‌خاک سپردند.

۶٫ آخوند ملامحمد کاشى: فقیه، حکیم، عارف امامی و مدرس بزرگ فلسفه صدرالمتألهین در اصفهان. وی از معاصران جهانگیرخان قشقایی، و شاگرد آقامحمدرضا قمشه‏اى بود. در مدرسه صدر اصفهان مى‏زیست و همانند جهانگیرخان تا پایان عمر مجرد بود. بسیارى از اکابر و از آن جمله مرجع بزرگ مرحوم آقاى حاج‏ آقاحسین بروجردى و مرحوم آقاى حاج آقارحیم ارباب و … از شاگردان او هستند. آخوند کاشى در سال ۱۳۳۲ ق در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد نزدیک قبر جهانگیرخان دفن شد.[۱]

۷٫ آقا میرزا محمد باقر اصطهباناتى: وى از شاگردان آقاعلى حکیم، حکیم قمشه‏اى و میرزاى جلوه بود. از جمله شاگردان وی حاج شیخ محمدحسین اصفهانى غروى و مرحوم حاج شیخ غلامرضا یزدى بودند که علوم عقلی را از محضر او استفاده کردند. وی در جریان مشروطیت در سال ۱۳۲۶ ق در اصطهبانات به قتل رسید.

۸٫ حاج شیخ عبد النبى نورى: وی جامع معقول و منقول بود. او در منقول شاگرد مرحوم میرزاى شیرازى بزرگ و در معقول شاگرد آقاعلى مدرس و احتمالًا شاگرد قمشه‏اى و جلوه بود. وى در سال ۱۳۴۴ ق درگذشت و در جوار حضرت عبد العظیم دفن شد. مرحوم آقاشیخ محمدتقى آملى فقیه و حکیم معاصر چهارده سال از محضر وی بهره گرفت.

۱۰٫ حاج میرزا حسین علوى سبزوارى: او در معقول شاگرد حاجى سبزوارى و در منقول شاگرد میرزاى شیرازى بود. وی در سال ۱۲۶۸ ق متولد و در سال ۱۳۵۲ ق درگذشت.

۱۱٫ شیخ غلامحسین شیخ الاسلام خراسانى: وى از شاگردان حاجى سبزوارى بود. مدت شش سال درس حاجى‌سبزواری را در سبزوار درک کرد و خود سال‌ها در مشهد مقدس مشعلدار علوم عقلى بود. مرحوم حاج شیخ عباسعلى خراسانى معروف به حاج فاضل از شاگردان او بود. وى در سال ۱۲۴۶ ق متولد و در سال ۱۳۱۹ ق درگذشت.

۱۲٫ میرزا محمد سروقدى مشهدى: وى از شاگردان حاجى سبزوارى و مدرسان علوم عقلى در مشهد بود.

۱۳٫ ملا محمد هیدجى زنجانى: حکمت و فلسفه را از محضر میرزاى جلوه استفاده کرد. وی در سال ۱۳۳۹ ق درگذشت.[۲]



[۱]. کتابی، محمدباقر، دایره المعارف بزرگ اسلامی، ج ۱، مقاله ۱۱۱٫

[۲]. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار(خدمات متقابل اسلام و ایران)، ج ۱۴، ص ۵۳۲ – ۵۳۵٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


6 + = 14