دایره المعارف اسلام پدیا » فضیلت زیارت امام رضا (علیه السلام)
منوی اصلی

فضیلت زیارت امام رضا (علیه السلام)

تاریخ: ۲۰ دی ۱۳۹۱ در باب: امام رضا (ع)

دربارۀ فضیلت زیارت امام رضا (علیه السلام)، روایات زیادی نقل شده است که به برخی از آنها اشاره می شود:

امام رضا (علیه السلام)، خود در فضیلت زیارتشان می فرمایند: «من به زودی مظلومانه با سمّ، به قتل خواهم رسید، پس هر کس با شناخت حق من، زیارتم کند، خداوند گناهان گذشته و آینده او را ببخشاید».[۱]

در روایت دیگری آن حضرت فرموده است: «همانا در سرزمین خراسان بقعه‏اى است که زمانى محل رفت و آمد فرشتگان می‌گردد، و مرتّب فوجى از فرشتگان فرود می‌آیند، و فوجى به سوى آسمان پرواز می‌کنند تا روزى که در صور دمیده شود. از آن حضرت‏ پرسیدند که ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، این بقعه کدام است؟ فرمود: آن بقعه در سرزمین طوس است، و به خدا سوگند آن گلزارى از گلستان­هاى بهشت است، هر کس مرا در آن مکان زیارت کند، اجرش همانند کسی است که رسول خدا (صلى اللَّه علیه و آله) را زیارت کرده است، و خداوند متعال براى او ثواب هزار حجّ مبرور و صحیح و هزار عمره مقبول و درست بنویسد، و من و پدرانم، شفیعان او در روز قیامت باشیم».[۲]

امام رضا (علیه السلام) فرمود: «کسی که با دوری راه، مزارم را زیارت کند، روز قیامت در سه جا نزد او خواهم آمد و او را از بیم و گرفتاری آن موقف­ها رهایی خواهم بخشید؛ هنگامی که نامه­های اعمال از جانب راست و چپ پخش می شود، نزد صراط و نزد میزان (هنگام سنجش اعمال)».[۳]

جابر بن یزید جعفی می گوید: از وصىّ اوصیاء و وارث علم انبیاء ابو جعفر امام باقر (علیه السّلام) شنیدم که می فرمود: پدرم سیّد العابدین علىّ بن الحسین، از پدرش سیّد الشهداء حسین بن على، از سید اوصیاء امیر المؤمنین على بن ابى طالب (علیهم السّلام) حدیث نقل نموده که رسول خدا (صلى اللَّه علیه و آله) فرمود: «پاره اى از تن من در خراسان دفن خواهد شد، هر گرفتارى که او را زیارت کند، خدا ناراحتى او را برطرف سازد، و هر گنه­کارى که به زیارت او رود، خداوند گناهان او را ببخشد».[۴]

ابوهاشم جعفرى می گوید: از امام جواد (علیه السلام) شنیدم که فرمود: «میان دو کوه شهر طوس، قسمتی است که آن را از بهشت ستانده اند، هر که بدان جا در آید، روز رستاخیز از آتش ایمن خواهد ماند».[۵]

حسین بن زید می گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که مى فرمود: «مردى از نسل فرزندم موسى، که همنام امیرالمؤمنین (علیه السلام) است، به سرزمین طوس که در خراسان است، برده می شود و در آن‌جا با زهر کشته شده و غریبانه دفن می شود. هر که او را با معرفت زیارت کند، خداوند او را همسان کسانى که پیش از فتح مکّه در راه خدا انفاق کرده و در راه خدا با دشمن جنگیده است،[۶] پاداش خواهد داد».[۷]

حضرت عبدالعظیم حسنى می گوید: به امام جواد (علیه السلام) عرض کردم: من میان زیارت قبر جدّتان امام حسین (علیه السلام) و زیارت بارگاه پدرتان (علیه السلام) در طوس متحیّر مانده ام، نظر شما چیست؟ فرمود: اندکى درنگ کن! سپس به خانه رفت و در حالى که گونه های مبارکش آغشته به اشک بود، بیرون آمد و فرمود: زائران بارگاه امام حسین (علیه السلام) فراوانند و زائران قبر پدرم در طوس اندکند، (یعنی به زیارت قبر پدرم در طوس برو).[۸]

صقر بن دلف می گوید: از سرورم امام هادى (علیه السلام) شنیدم که فرمود: «هر که به درگاه خداوند نیازى دارد، قبر جدّم امام رضا (علیه السلام) در طوس را، بدین صورت زیارت نماید که نخست غسل کند، سپس در بالاسر دو رکعت نماز بگزارد و در قنوت حاجت خویش را بر زبان آورد، اگر در خواسته اش معصیت یا قطع رابطه با خویشان نباشد، مستجاب خواهد شد؛ زیرا جاى قبر آن حضرت پاره اى از بهشت است و هر مؤمنى که آن را زیارت کند، خدا او را از آتش رهایى بخشد و در سراى امنیت جاى دهد».[۹]

شیخ صدوق می‌گوید: وقتی رکن الدوله، یکی از وزرای حکومت آل بویه را از رفتن به زیارت امام علی بن موسی الرضا (علیهما ‌السلام) با خبر ساختم، به من گفت: مرقد آن امام را بارها زیارت کرده ام و حاجت­های زیادی از ایشان گرفته‌ام، هنگامی که به آن جا رفتی برای من دعا کن و به جای من زیارت نما که در آن مکان، دعا اجابت می‌شود. من این را براى او تعهّد کردم، و بدان وفا نمودم. چون از آن مشهد شریف -که بر ساکن آن درود و سلام باد- بازگشتم و بر رکن الدوله وارد شدم، از من‏ پرسید: آیا ما را دعا کردى و از جانب ما زیارت نمودى؟ گفتم: آرى، گفت: احسنت! آفرین! به من ثابت شده است که دعا در آن مزار شریف مستجاب است.[۱۰]



[۱]. صدوق، محمد بن علی، عیون اخبارالرضا علیه السلام، ج ۲، ص ۲۶۱، ح ۲۷؛ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، محقق: گروه پژوهش مؤسسه آل البیت علیهم السلام‌، ج ۱۴، ص ۵۵۸، ح ۲۱٫ لازم به ذکر است که این برکت و فایده در زیارت امام رضا (علیه السلام) در صورتی است که بنای زائر بر عمل به فرامین آن حضرت و سایر امامان (علیهم السلام) باشد، ولی در این مسیر گاهی دچار لغزش و گناه شود و الا مسلم است که دست یابی به ثواب زیارت حضرت بدون عمل به دستورات الهی و ارتکاب عمدی و پی در پی گناهان، چیزی جز غرور و امید بی جا نیست و این مطلب از شرطی که در خود روایت آمده؛ یعنی زیارت با معرفت حضرت، نیز استفاده می شود.

[۲]. عیون اخبارالرضا علیه السلام، ج ‏۲، ص ۲۵۵ و ۲۵۶٫

[۳]. همان، ص ۲۵۵، ح ۲٫

[۴]. همان، ص ۲۵۷ و ۲۵۸، ح ۱۴؛ صدوق، محمد بن على‏، الأمالی، ص ۱۱۹، ح ۲٫

[۵]. عیون اخبارالرضا علیه السلام، همان، ص ۲۵۶، ح ۶٫

[۶]. اشاره به آیه ۱۰ سوره حدید.

[۷]. عیون اخبار الرضا علیه السلام، همان، ص ۲۵۵، ح ۳؛ الأمالى، ص ۱۱۸، ح ۱٫

[۸]. عیون اخبارالرضا علیه السلام، همان، ص ۲۵۶، ح ۸٫

[۹]. همان، ج ۲، ص ۲۶۲، ح ۳۲؛ الأمالى، ص ۵۸۸، ح ۱۲٫

[۱۰]. ر.ک: عیون اخبار الرضا علیه السلام، ج ‏۲، ص ۲۷۹٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


4 + = 6