دایره المعارف اسلام پدیا » حطیم
منوی اصلی

حطیم

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۳۹۱ در باب: کعبه (خانه خدا)

حطیم در لغت به معنای شکسته است،[۱] شاید علت این نامگذاری این باشد: چون مردم در کنار حطیم با خضوع و خشوع و شکستگی خاصی دعا می کنند، این مکان حطیم نام گرفته است این که حطیم تنها همان محدوده کنار حجرالاسود و باب کعبه را شامل می‌شود، یا وسعت بیشتری دارد، اختلاف است. در روایتی از امام صادق (ع)، تنها همین موضع را حطیم می‌نامند.[۲] در همین راستا است­که شیخ صدوق نیز بر این باور ‌است که حطیم فاصله میان در کعبه و حجرالاسود را گویند، جایی که خداوند توبه آدم را پذیرفت.[۳]

همچنین گفته شده است به مساحت میان حجرالاسود و زمزم و مقام ابراهیم (ع) و قسمتی از حجر اسماعیل (ع) را «حطیم» می‌گویند. حطیم از مکان‌های محترم در مسجدالحرام است و مردم در این قسمت برای دعا جمع می‌شوند و به یک­دیگر فشار می‌آورند. [۴]


[۱]. راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص ۲۴۲٫

[۲]. صدوق، علل الشرایع، ج ۲، ص ۴۰۰.

[۳]. صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص  ۲۰۹.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


9 + 9 =