دایره المعارف اسلام پدیا » کودکی امام موسی کاظم (علیه السلام)
منوی اصلی

کودکی امام موسی کاظم (علیه السلام)

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۳۹۱ در باب: امام موسی کاظم (ع)

درمورد نبوغ امام موسی کاظم (ع) در کودکی معاویه بن وهب  می گوید. به خدمت امام صادق (ع) رسیدم، ابا الحسن موسى (ع) را دیدم که آن روز سه ساله بود و بزغاله ماده‏اى از بزغاله‏هاى مکّه به همراه داشت که طناب گردنش را گرفته و به آن می گفت به آن خدائى که تو را آفریده است سجده کن، آن هم سه بار این کار را کرد. کودکى به او گفت: اى آقاى من به او بگو بمیرد موسى (ع) به کودک فرمود: واى بر تو من زنده کنم و بمیرانم؟ خداوند زنده می کند و می میراند.[۱]

ابو حنیفه نعمان بن ثابت می گوید: من وارد مدینه شدم و نزد حضرت صادق (ع) رفتم، پس از این که سلام کردم و از منزلش بیرون شدم، پسرش موسى را دیدم که در راهرو خانه نشسته و هنوز کودک بود، گفتم: مرد غریب هنگامى که نزد شما باشد در کجا قضاى حاجت می کند؟ وى به من نگریست و سپس گفت: از میان آب ها، زیر درختان میوه‏دار، پشت دیوار خانه‏ها، راه­هاى کاروان رو و مسجدها اجتناب کن و بعد از این مکان‏ها در هر کجا میل دارى قضاى حاجت کن.

هنگامى که این سخن را شنیدم وى را باهوش یافته و در دلم عظمت پیدا کرد، گفتم: قربانت گردم، معصیت از کدام ناحیه است؟ وى به من نگریست و بعد گفت: بنشین تا شما را مطلع کنم، من هم نشستم، فرمود: معصیت اگر از ناحیه خداوند باشد وى عادل‏تر است از این که بندگان خود را مؤاخذه کند از گناهانى که آنان مرتکب نشده‏اند.

و اگر چنان که از ناحیه خداوند و بنده باشد در این صورت خداوند با وى شریک است، و خداوند قوى اولى است که بنده ضعیف خود را ملاحظه کند، و اگر چنانچه معصیت از طرف عبد است به تنهائى بنا بر این امر و نهى بر او مترتب است و ثواب و عقاب متوجه او خواهد بود و بهشت و دوزخ هم براى این آفریده شده، هنگامى که این مطالب را از وى شنیدم با خود گفتم « فرزندانى که برخى از نسل برخى دیگرند (همه یک دست در فضائل و برگزیدگى هستند)، و خداوند شنوا و دانا است.‏[۲]



[۱]. نعمانى، محمد بن ابراهیم؛ الغیبه؛ ترجمه، غفاری، محمد جواد؛ ص، ۴۵۶٫  ‏

[۲]. آل عمران، ۳۴؛ طبرسى، زندگانى چهارده معصوم علیهم السلام (ترجمۀ إعلام الورى بأعلام الهدى)، عطاردى‏، عزیز الله، متن، ص ۴۱۷٫




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


5 + = 8