دایره المعارف اسلام پدیا » حج تمتّع
منوی اصلی

حج تمتّع

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۳۹۱ در باب: حج

علت نام‌ گذاری این حج، به حج تمتّع آن است که مکلّف (زائر خانه خدا) پس از انجام اعمال عمره، از آنچه ـ در بین حج و عمره تمتّع ـ بر او حرام شده بود بهره‌مند می‌گردد.[۱] این حج بر کسانی واجب است که فاصله سکونت آنان تا مکه از هر طرف ۴۸ میل و یا ۱۶ فرسخ شرعی[۲] (حدوداً ۸۷ کیلومتر) باشد.

به اتفاق تمام فقهای اسلام معنای اصطلاحی حج تمتّع آن است که در ابتدا اعمال عمره را در ماه‌های حج انجام دهد و پس از فراغت از عمره، برای حج تمتّع احرام ببندد و اعمال حج را به جا آورد.[۳]



[۱]. الجزیری ،عبد الرحمن ،الفقه علی المذاهب الاربعه ، ج۱، ص۶۸۸؛ شهید اول مکی عاملی، اللمعه الدمشقیه، ج۱، ص۲۱۷؛ طباطبایی، سید علی، ریاض المسایل، ، ج ۶‌، ص ۱۰۱٫

[۲]. حریری، محمد یوسف، فرهنگ اصطلاحات حج ، ص ۵۹ . (هر فرسخ حدود ۵/۵ کیلومتر است.

[۳]. اللمعه الدمشقیه، ج۱، ص۲۱۷ ـ ۲۱۸؛ مغنیه، محمد جواد، الفقه علی المذاهب الخمسه، ص ۳۰۵٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


+ 1 = 9