دایره المعارف اسلام پدیا » توحید در کلام امام کاظم (ع)
منوی اصلی

توحید در کلام امام کاظم (ع)

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۳۹۱ در باب: امام موسی کاظم (ع)

محمد بن ابى عمیر مى‏گوید به حضور سرور خودم موسى بن جعفر (ع) رسیدم و گفتم: اى پسر رسول خدا! توحید به من بیاموز. فرمود: اى ابو احمد! در مورد توحید از آنچه خداوند تبارک و تعالى در کتاب خود فرموده است تجاوز مکن که هلاک مى شوى و بدان که خداوند متعال واحد، احد، و صمد است. نه فرزندى مى‏زاید که از او ارث ببرد و نه زاییده است که شریکى داشته باشد و نه همسر مى‏گیرد و نه فرزند و شریک. او آن زنده‏ایى است که هرگز نمى‏میرد و توانایى است که ناتوان نمى‏شود و چیره­ا‏یى است که مغلوب نمى‏شود و بردبارى است که شتاب نمى‏کند و جاودانه‏ایى است که نابود نمى‏شود و باقى‏ایى است که فانى نمى‏شود و پایدارى است که زایل نمى‏گردد و توانگرى است که نیازمند نمى‏شود و نیرومندى است که زبون نمى‏گردد و دانایى است که نادان نیست و دادگرى است که ستم نمى‏کند و بخشنده‏ایى است که بخل نمى‏ورزد. عقل­ها و اوهام را یاراى درک او نیست. چیزی در عالم به او احاطه نمى‏یابد.

مکانى او را در بر نمى‏گیرد. دیدگان او را در نمى‏یابند و او دیدگان را در مى‏یابد و او لطیف آگاه است و هیچ چیز مانند او نیست و او شنواى بینا است. نیست راز گفتن سه کس، مگر او چهارم ایشان است و نه راز گفتن پنج کس، مگر این که او ششم ایشان است و نه کمتر از این و نه بیشتر، مگر این که او با ایشان است هر کجا باشند، و او آن نخستىن است که هیچ چیز پیش از او نبوده است و آخرى است که هیچ چیز پس از او نیست. او قدیم است و هر چه غیر اوست حادث است. او از صفات آفریده‏شدگان برتر است، برترى بزرگ.[۱]



[۱]. فتال نیشابورى‏، روضه الواعظین و بصیره المتعظین،‏ ترجمه، دامغانى، مهدوى، ج ۱، ص، ۳۵٫




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


3 + = 5