دایره المعارف اسلام پدیا » بیتوته در مشعر
منوی اصلی

بیتوته در مشعر

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۳۹۱ در باب: حج

سومین عمل از واجبات حج تمتع، وقوف به مشعر الحرام است. بعد از آن که از وقوف به عرفات در مغرب شب دهم، فراغت حاصل شد، حج گزار باید به سمت مشعر الحرام که محل معروفى است و حدود معینى دارد، کوچ کند. پس از حرکت از عرفات واجب است شب عید  را تا صبح در مشعر الحرام با نیت خالص و قصد قربت بماند.

از طلوع فجر روز دهم تا طلوع آفتاب، وقت وقوف اختیارى  مشعر الحرام است، پس باید در تمام این مدت با قصد قربت و نیت خالص از ریا و خودنمائى، وقوف نماید. بلى کوچ کردن از مشعر کمى قبل از طلوع آفتاب اگر به نحوى باشد که قبل از طلوع آفتاب از وادى محسّر[۱] نگذرد، جایز، بلکه مستحب است و اگر بگذرد گناه کرده ولى کفاره ندارد.

وقوف در مشعر در مدّت مذکور[۲] گرچه واجب است، ولى تمام آن رکن نیست؛ بلکه رکن وقوف، مقدار کمى از این زمان است هرچند یک دقیقه باشد.

زنان و بچه‌ها و پیرمردان و اشخاص ضعیف و بیماران و دیگر معذوران و کسانى که لازم است همراه آنان باشند، جایز است قدرى از شب عید را در مشعر وقوف کنند و سپس به سوى منى حرکت کنند هرچند قبل از نیمه شب باشد.

صاحب عذرى که مى‌تواند اکتفا به وقوف شبانه مشعر الحرام نماید، کسى است که عذر براى خودش حاصل شده باشد، اگرچه به واسطۀ اطمینان از گفته دیگرى مثل مدیر کاروان باشد.

کسى که وقوف به عرفه را درک کرده و شب دهم یا مقدارى از آن را در مشعر بوده، اگر قبل از طلوع فجر از مشعر خارج و تا طلوع آفتاب برنگردد، حجش صحیح است. بلى اگر عمداً و بدون عذر چنین کرده معصیت کرده و باید یک گوسفند کفاره بدهد.[۳]



[۱]. بر وزن مثلّث نام درّه‌اى واقع در میان منى و مزدلفه و به منى نزدیک تر است، و خود حدّى از حدود منى است.

[۲]. واجب است شب عید  را تا صبح در مشعر الحرام بماند.

[۳]. موسوی شاهرودى، سید مرتضى، ‌جامع الفتاوى- مناسک حج، ص ۱۸۲-۱۸۱٫




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


9 + = 14