دایره المعارف اسلام پدیا » امام کاظم(ع) و مهدی عباسی
منوی اصلی

امام کاظم(ع) و مهدی عباسی

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۳۹۱ در باب: امام موسی کاظم (ع)

نظر به این که حکام ستم­گر، امامان معصوم (ع) را مانع کار خود و دشمنان خویش محسوب می­کردند بنابر این دائماً در تلاش بودند تا آنان را از سر راه خود بردارند؛ از این رو می­بینیم وقتى مردم با محمّد مهدى خلیفه عباسى بیعت کردند نیمه شب از پى حمید بن قحطبه فرستاد به او گفت: اخلاص و هوادارى پدر و برادرت در باره ما کاملا آشکار است، اما تو به ما چگونه هستى.

حمید جواب داد، مال و جان خود را در راه شما فدا می­کنم. مهدى گفت:

این کار را براى سایر مردم هم می­کنند. گفت: مال و جان، زن و فرزندم را فدا می­کنم، باز مهدى نپذیرفت گفت: مال و جان، زن و فرزند و دینم را فدا مى‏کنم.

مهدى گفت: احسن بارک اللَّه. با او به همین شرط پیمان بست و دستور داد که موسى بن جعفر (ع) را مخفیانه و ناگهانى بکشد.

مهدى آن شب در خواب حضرت على (ع) را دید که به او اشاره می­کند و این آیه را می خواند: پس براى شما منافقان این احتمال وجود دارد که از فرمان خدا (و پیروى قرآن) سرپیچى کنید و اگر متولى مردم شوید (قدرت و اختیاراتى به­دست آوردید) هر آینه در زمین فتنه و فساد برپا کنید و صله ارحام را به کلى قطع نمائید.[۱] خلیفه با وحشت و ترس از خواب بیدار شد. به حمید بن قحطبه گفت: از کارى که دستور داده‏ام در مورد موسى بن جعفر (ع) خوددارى کن و نسبت به موسى بن جعفر (ع) احترام کرد و به او جایزه بخشید.[۲]



[۱]. محمد،۲۲٫

[۲]. مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار، ج ‏۴۸، ص ۱۳۹ و ۱۴۰٫




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


2 + 7 =