دایره المعارف اسلام پدیا » مرتبه دوم امر به معروف و نهی از منکر، مرتبه زبانی
منوی اصلی

مرتبه دوم امر به معروف و نهی از منکر، مرتبه زبانی

تاریخ: ۲۷ شهریور ۱۳۹۱ در باب: امر به معروف و نهی از منکر

دومین مرتبه از امر به معروف و نهی از منکر، مرتبه زبانی است. از امام علی (ع) نقل شده است که مسلمان به زبان امر و نهى کند. کسى که چنین مى‏کند، دست ‏کم اعتراض خود را نسبت به رفتار نادرست، نشان مى‏دهد و موضع خود را به نمایش مى‏گذارد. تحقق بسیارى از معروف‏ها و از میان رفتن بسیارى از منکرها در گرو ظهور این مرتبه از امر به معروف و نهى از منکر است. با حضور این عنصر است که افراد حس مى‏کنند هنوز جامعه زنده است و نبض اخلاقى آن مى‏زند و نسبت به نادرستى ‏ها حساسیت دارد.

امام خمینی (ره) در این زمینه می نویسد: اگر بداند که از مرتبه اول امر به معروف و نهی از منکر نتیجه نمی گیرد، واجب است از مرتبه دوم استفاده کند، در صورتی که احتمال تأثیر بدهد و اگر احتمال دهد که با موعظه و زبان نرم، نتیجه حاصل می شود، نباید به مراحل بعدی تجاوز نماید. اگر بداند که مرحله قلبی اثر ندارد و بایستی با لحن آمرانه امر و نهی کند، باید همین کار را بکند در عین حال باید درجات تندی در گفتار را رعایت نماید.[۱]


[۱]. ر.ک: موسوی خمینی، سید روح الله، تحریر الوسیله، ج ۱، ص ۴۷۷ و ۴۷۸٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


3 + 4 =