دایره المعارف اسلام پدیا » موقعیت استراتژیکی احد
منوی اصلی

موقعیت استراتژیکی احد

تاریخ: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۱ در باب: جنگ احد

دره طولانى و بزرگى که راه بازرگانى شام را به یمن وصل مى‏کرد، «وادى القرى» نامیده مى‏شد. در هر نقطه‏اى که امکانات زندگى وجود داشت، قبایل مختلفى از عرب و یهود در آن سکنا مى‏گزیدند؛ از این نظر در طول این دره، دهکده‏هایى پدید آمده بود که اطرافشان با سنگ‏هایى محصور شده بود. مرکز این دهکده‏ها «یثرب» بود که بعداً «مدینه الرسول» نامیده شد.

هر کس که از مکه وارد مدینه مى‏شد، به ناچار باید از طرف جنوب آن وارد مى‏گردید، ولى چون این منطقه سنگلاخى بود، نقل و انتقال لشگریان در آن به زحمت صورت مى‏گرفت. ارتش قریش هنگامى که به نزدیکى «مدینه» رسید، راه خود را کج کرد و در شمال مدینه در «وادى عقیق» در دامنه کوه احد مستقر شد. این نقطه بر اثر نبودن نخلستان و هموار بودن زمین، براى هرگونه فعالیّت‏هاى نظامى آماده بود.

مدینه از این سمت بیشتر آسیبب‏پذیر بود؛ زیرا موانع طبیعى در این نقطه کمتر به چشم مى‏خورد.[۱]



[۱]. سبحانى، جعفر، ‏فروغ ابدیت، ص۵۲۷، ناشر، بوستان کتاب، قم‏، چاپ، بیست و یکم، ۱۳۸۵ ش‏




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


+ 7 = 13