دایره المعارف اسلام پدیا » عقیده خوارج در مورد امامت
منوی اصلی

عقیده خوارج در مورد امامت

تاریخ: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ در باب: خوارج

تمامى خوارج به امامت فاضل [برتر] عقیده داشته، امامت مفضول [فروتر] را روا نمى‏دانند. آنان معتقدند که بهترین امامان کسى است که خود را براى قیام مهیّا سازد و مردم را به جهاد فراخواند. پس هرگاه کسى از آنان به این امر مبادرت ورزید، برترین آنان و شایسته‏ترین شخص براى امامت‏ است. آنان عقیده دارند که امام مى‏تواند شخصى از دیگر اقوام عرب و یا عجم باشد و همه قبایل از دید آنان یکسان‏اند. آنان چنین عقیده دارند که فخرفروشى به قومیّت‏ها و برتر دانستن گروهى از گروه دیگر کفر است و از نظر آنان فضیلت فقط به تقوا است.[۱]

راوی[۲] می گوید: من و محمد بن مسلم و ابو الخطاب با هم بودیم، ابو الخطاب به ما گفت: در باره کسى که امر امامت را نمی شناسد چه می گوئید؟ من گفتم: هر که امر امامت را نشناسد، کافر است، ابو الخطاب گفت: کافر نیست تا حجّت بر او تمام شود و چون حجت بر او اقامه شود و آن را نپذیرد پس او کافر است، محمد بن مسلم گفت: سبحان اللَّه! اگر نپذیرد، انکار هم نکند، چرا کافر باشد؟ هر گاه انکار نکند کافر نیست، می گوید: به حج رفتم خدمت امام صادق (ع) رسیدم و این موضوع را به او گزارش دادم، فرمود: تو حاضرى و آن طرف غایبند، موعد شما امشب نزد جمره وسطى در منى باشد (که در حضور همه مسئله مطرح شود)، چون شب شد همه نزد او گرد آمدیم، ابو الخطاب و محمد بن مسلم هم بودند و آن حضرت بالشى گرفت و به سینه نهاد (به رسم عرب که بالش بر سینه نهند و بر آن تکیه دهند) سپس به ما فرمود: در باره خدمتکاران و زنان و خاندان خود چه می گوئید؟ آیا اقرار به یگانگى خدا ندارند؟ گفتم: چرا، فرمود: محمد (ص) را رسول خدا نمی دانند؟

گفتم: چرا، فرمود: نماز نمى‏خوانند و روزه نمى‏گیرند و حج نمى‏کنند؟ گفتم: چرا، فرمود: آنچه را شما عقیده دارید مى‏فهمند و معتقدند؟ گفتم: نه، فرمود: آنها در نزد شما چه وضعى دارند؟

گفتم: هر که امر امامت را نشناسد کافر است، فرمود: سبحان اللَّه!

آیا این مردمى که در راه ها و سر آب ها هستند دیدى؟ گفتم: آرى، فرمود: نیست که نماز مى‏خوانند و روزه مى‏دارند و حج مى‏روند؟

نیست که خدا را یگانه مى‏دانند و محمد (ص) را رسول خدا مى‏دانند؟ گفتم: آرى، فرمود: مى‏فهمند آنچه را شما عقیده دارید؟

گفتم: نه، فرمود: آنها نزد شما چه حالى دارند؟ گفتم: هر که این امر امامت را نداند کافر است.

فرمود: سبحان اللَّه! تو خانه کعبه را، آن همه طواف‏کنندگان بر آن را و اهل یمن را و این که همه به پرده کعبه چسبیدند نمی بینی؟

گفتم: چرا، فرمود: همه نمى‏گویند: اشهد ان لا اله الّا اللَّه و اشهد ان محمداً رسول اللَّه و نماز مى‏خوانند و روزه مى‏دارند و به حج مى‏روند؟

گفتم: چرا، گفت: اینها مى‏دانند آنچه را شماها عقیده دارید؟ گفتم:

نه، فرمود: در باره آنها چه گوئى؟ گفتم: هر که این امر امامت را نداند کافر است، فرمود: سبحان اللَّه! این عقیده خوارج است، سپس فرمود: اگر بخواهید به شما خبر دهم، من گفتم: نه، پس فرمود: هلا براى شما بد است که چیزى را بگوئید تا از ما نشنوید.[۳]



[۱]. ناشئ، اکبر، فرقه‏هاى اسلامى و مسأله امامت‏، ترجمه ایمانى‏، علیرضا، ص ۱۰۰، ناشر، مرکز مطالعات ادیان و مذاهب‏، قم‏ چاپ، اول‏، ۱۳۸۶ ش‏.

[۲]. هاشم صاحب البرید(پستچی).

[۳]. کلینی، اصول کافى، ترجمه، کمره‏اى،‏ محمد باقر، ج ‏۵، ص ۴۳۹، انتشارات اسوه، قم، چاپ سوم، ۱۳۷۵ ش‏.




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


5 + 4 =