دایره المعارف اسلام پدیا » عجارده یکی از فرفه های خوارج
منوی اصلی

عجارده یکی از فرفه های خوارج

تاریخ: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ در باب: خوارج

عجارده یا عجردیه‏ از فرق خوارج و پیروان عبد الکریم بن عجرد بودند. او پیرو عطیه بن اسود حنفى بود.  بعد از او عجارده بر چند گروه شدند و همه معتقدند: که کودکان هرگاه بالغ گردیدند و بزرگ شدند باید به اسلام خوانده شوند و یا اسلام را توصیف نمایند و پیش از این باید از آن بیزارى جست.[۱]

عجارده با «ازارقه» در یک مورد اختلاف دارند و آن این است که: ازارقه بردن اموال مخالفان را روا می دانند، ولى عجارده می گویند: بردن مال هیچ یک از آنان روا نیست مگر این که او را کشته و مالشان را به یغما بریم.

برخى نوشته‏اند: عبد الکریم بن عجرد نخست از یاران ابى بیهس بود و سپس با وى مخالفت کرد و سرانجام به حبس افتاد و در زندان بود که دو تن از یارانش میمون و شعیب که با یک دیگر در باب «مشیت خداوند» اختلاف کرده بودند براى حکمیت به او نامه نوشتند ( شعیبیه) می گویند: عجارده منکر نسبت سوره یوسف به قرآن شدند و گفتند: آن داستان عشقی  است و نشاید که چنین داستانى در قرآن باشد.

شهرستانى چندین فرقه از خوارج را به «عجارده» نسبت مى‏دهد که در این جا به اسامی آنها اشاره می شود:

خلفیه، صلتیه، حمزیه، شعیبیه، میمونیه، اطرافیه، جازمیه، ثعالبه، شیبانیه.[۲]



[۱]. بغدادى عبد القاهر ‏الفرق بین الفرق و بیان الفرقه الناجیه منهم‏، ص ۷۲-۷۴، ناشر، دار الجیل- دار الآفاق‏، بیروت‏، ۱۴۰۸ ق‏.

[۲]. شهرستانى، ‏الملل و النحل،‏ ناشر، ج‏۱، ص ۱۴۸، الشریف الرضی، قم،‏ چاپ سوم، ۱۳۶۴ ش‏؛ الفرق بین الفرق و بیان الفرقه الناجیه منهم، النص، ص ۱۸٫؛  مشکور، محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامى، متن، ص۳۳۲، ‏ناشر، آستان قدس رضوى،‏ مشهد چاپ دوم‏، ۱۳۷۲ ش‏




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


+ 2 = 9