دایره المعارف اسلام پدیا » شایعه قتل پیامبر (ص)
منوی اصلی

شایعه قتل پیامبر (ص)

تاریخ: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۱ در باب: جنگ احد

در حالی که آتش جنگ میان مسلمانان و بت پرستان به شدت شعله‏ور بود، ناگهان صدایى بلند شد و کسى گفت: محمد را کشتم … محمد را کشتم … این درست همان لحظه ی بود که مردى به نام” عمرو بن قمیئه حارثى” سنگی به سوى پیامبر پرتاب کرد، پیشانى و دندان آن حضرت شکست و لب پائین آن حضرت شکافت و خون صورت وى را پوشانید  در این موقع دشمن مى‏خواست پیامبر را به قتل برساند که مصعب بن عمیر یکى از پرچمداران ارتش اسلام جلو حملات آنها را گرفت ولى خودش در این میان کشته شد، و چون او شباهت زیادى به پیامبر داشت دشمن چنین پنداشت که پیغمبر در خاک و خون غلطیده است؛ لذا این خبر را با صداى بلند به همه لشگرگاه رسانید.

انتشار این خبر به همان اندازه که در روحیه بت پرستان اثر مثبت داشت در میان مسلمانان تزلزل عجیبى ایجاد کرد، جمعى که اکثریت را تشکیل مى‏دادند به دست و پا افتاده و از میدان جنگ به سرعت خارج مى‏شدند، حتى بعضى در این فکر بودند که با کشته شدن پیامبر (ص) از آئین اسلام برگردند و از سران بت پرستان امان بخواهند، اما در مقابل آنها اقلیتى فداکار و پایدار همچون على (ع) و ابو دجانه و طلحه و بعضى دیگر بودند که بقیه را به استقامت دعوت مى‏کردند. از جمله” انس بن نضر” به میان آنها آمد و گفت: اى مردم اگر محمد (ص) کشته شد، خداى محمد کشته نشده، بروید و پیکار کنید و در راه همان هدفى که پیامبر (ص) کشته شد، شربت شهادت بنوشید، پس از ایراد این سخنان به دشمن حمله نمود تا کشته شد، ولى به زودى روشن گردید که پیامبر (ص) زنده است و این خبر درست نبوده است.[۱]


[۱]. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏۳، ص ۱۱۵، ناشر، دار الکتب الإسلامیه، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۴ ش.




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


8 + 5 =