دایره المعارف اسلام پدیا » ترک صحنه سیاست توسط یاران نزدیک امام علی(ع)
منوی اصلی

ترک صحنه سیاست توسط یاران نزدیک امام علی(ع)

تاریخ: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ در باب: خوارج

یکی از عوامل مهم در پیدایش گروه خوارج، ترک صحنه سیاست از سوی خواص بود؛ به طوری که گروهی از صحابه از روی کج فهمی و سوء برداشت، از صحنه سیاسی اجتماعی کناره گیری کردند و بعضی حتی از بیعت با امیرمؤمنان(ع) سرباز زدند و در جریان جنگ های جمل و صفین، خویش را از حوادث جاری جامعه اسلامی کنار کشیدند.

این عامل توانست در ایجاد روزنه های شک و تردید در میان توده مردم مؤثر واقع شود و به مخالفت ها و شورش هایی ضد حاکم اسلامی بینجامد؛ چنان که در جنگ جمل، سعدبن أبی وقّاص، عبداللّه بن عمر بن خطّاب، محمد بن مُسلَمُه و اسامه بن زید به حضور امیرمومنان(ع) رسیدند و به بهانه شرکت نکردن در جنگ با مسلمانان، حضرت علی(ع) را در این جنگ همراهی نکردند.[۱] حتّی سعد بن أبی وقّاص به امام عرض کرد: «اگر شمشیری به من بدهی که مؤمن را از کافر تشخیص دهد، با تو همراه خواهم شد».[۲]

بنابراین، برخی، به علت عدم درک صحیح از حساسیت های سیاسیِ آن روز، از صحنه سیاست شانه خالی کرده و آن را به روی یکه تازی انسان های کج اندیش و کم فکر گشودند. در چنین موقعیتی زمینه رشد خوارج و تفکر خارجی گری مهیا شد و به دنبال آن، حکومت اسلامی نو پای امام علی(ع) با انبوه سؤالات و شبهات انتقادی روبه رو شد.[۳]



[۱]. شیخ مفید، الجمل، ص ۹۴‏، ناشر، المؤتمر العالمی للشیخ المفید، قم‏، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق‏

[۲]. همان، ص ۹۵٫

[۳] جهت مطالعه بیشتر به سایت حوزه نت مراجعه شود.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


6 + = 8