دایره المعارف اسلام پدیا » صداقت و راستگویی معیار تولی و تبری
منوی اصلی

صداقت و راستگویی معیار تولی و تبری

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۳۹۰ در باب: تولی و تبری

از جمله معیارهایی که خداوند در قرآن برای دوستی و حب و بغض داشتن بیان کرده می توان به صداقت و راست­گویی اشاره کرد چنان­که خداوند متعال می فرماید: آنان که اطاعت خدا و رسول کنند البته با کسانى که خدا به آنها لطف فرموده، یعنى با پیغمبران و صدّیقان و شهیدان و نیکوکاران محشور خواهند شد، و اینان نیکو رفیقانى هستند.[۱]

در توضیح این جمله و بیان کسانى که خداوند نعمت خویش را بر آنها اتمام کرده است اشاره مى‏کند که در واقع ارکان این موضوع هستند:

۱-” انبیاء” و فرستادگان مخصوص پروردگار که نخستین گام را براى هدایت و رهبرى مردم و دعوت به صراط مستقیم برمی­دارند (مِنَ النَّبِیِّینَ).

 ۲-” راستگویان”، کسانى که هم در سخن راست مى‏گویند و هم با عمل و کردار صدق گفتار خود را اثبات مى‏کنند و نشان مى‏دهند که مدعى ایمان نیستند بلکه به راستى به فرمان­هاى الهى ایمان دارند (وَ الصِّدِّیقِینَ).

از این تعبیر روشن مى‏شود که بعد از مقام نبوت، مقامى بالاتر از مقام صدق و راستى نیست، نه تنها راستى در گفتار بلکه راستى در عمل و کردار که شامل امانت و اخلاص نیز مى‏گردد؛ زیرا” امانت” همان صداقت در عمل است همان­طور که” راست­گویى” امانت در گفتار است، و در مقابل آن، هیچ صفت زشتى بعد از کفر بدتر از دروغ و نفاق و خیانت در سخن و عمل نیست (باید توجه داشت که صدیق صیغه مبالغه است و به معناى کسى است که سر تا پا راستى و درستى است).[۲]

 


[۱]. نساء، ۶۹٫

[۲]. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۳، ص۴۶۰، دار الکتب الإسلامیه، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۴ ش.




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


4 + 4 =