دایره المعارف اسلام پدیا » دوستی برای خدا
منوی اصلی

دوستی برای خدا

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۳۹۰ در باب: تولی و تبری

فضیل بن یسار یکی از یاران امام صادق (ع) نقل می کند: از امام صادق (ع) پرسیدم: آیا دوستی و دشمنی از ایمان است؟ فرمود: آیا ایمان جز دوستی و دشمنی است؟ در روایت دیگری، امام صادق(ع) می فرماید: آن کس که برای خدا دوستی بورزد، برای خدا دشمنی کند و برای خدا ببخشد، از کسانی است که ایمان او کامل شده است.[۱]

هیچ قومى نخواهى یافت که ایمان به خدا و روز جزاء داشته باشد و در عین حال با کسانى که با خدا و رسولش دشمنى مى‏کنند دوستى کند هر چند دشمن خدا و رسول پدران و یا فرزندان و یا برادرانشان و یا قوم و قبیله‏شان باشد، براى این­که خداوند در دل­هایشان ایمان را نوشته و به روحى از خودش تأییدشان کرده و در جناتى که نهرها در زیر درختانش جارى است داخلشان مى‏کند تا جاودانه در آن باشند خدا از ایشان راضى شد و ایشان از خدا راضى شدند اینان حزب خدا هستند، آگاه باشید! که تنها حزب خدا رستگارند.[۲]

پیامبر اکرم (ص) نخست، افکار مخاطبان را در این مسئله سرنوشت ساز به جنب و جوش در آورد – و این کاری بود که پیامبر (ص) گاه قبل از القاء مسایل مهم انجام می داد – گروهی اظهار بی اطلاعی کردند، و گروهی با شمردن یکی از ارکان مهم اسلام پاسخ گفتند: ولی پیامبر (ص) درعین تأکید براهمیت آن برنامه های مهم اسلامی، سخنان آنها را نفی کرد، سپس افزود: مطمئن ترین دستگیره ایمان، حب فی الله و بعض فی الله است!

تعبیر به «دستگیره » در این­جا گویا اشاره به این است که مردم برای وصول به مقام قرب الی الله، باید به وسیله ای چنگ بزنند و بالا بروند، که از همه مهمتر و مطمئن تر، دستگیره حب فی الله و بغض فی الله است.

امام صادق (ع) فرمود: از محکم­ترین حلقه‏هاى ایمان این است که: دوست بدارى براى خدا و دشمن بدارى براى خدا و عطا کنى در راه خدا و دریغ کنی در راه خدا.

از امام باقر (ع) روایتی نقل شده است که رسول خدا (ص) فرمود: دوست داشتن مؤمن را در راه خدا از بزرگترین شعبه‏هاى ایمان است،  هر که دوست بدارد در راه خدا و دشمن بدارد در راه خدا و عطا کند در راه خدا و دریغ کند در راه خدا او از برگزیده‏هاى خدا است.[۳]

 ابن فضیل می­گوید: از امام (ع) پرسیدم بهترین وسیله تقرب بندگان به خداى عزوجل چیست؟ فرمود بهترین وسیله تقرب بندگان به سوى خداى عزوجل اطاعت خدا و اطاعت رسول و اطاعت والیان امر است، امام باقر (ع) فرمود: دوستى ما ایمان و دشمنى ما کفر است.[۴]



[۱]. کلینی الکافی، ج ۲، ص ۱۲۵،‏ ناشر، اسلامیه‏، تهران، ‏چاپ دوم، ۱۳۶۲ ش‏.‏

[۲]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، محمد باقر، ج‏۱۹، ص۳۳۱، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ ش.

[۳]. کلینی، الکافی، ترجمه کمره‏اى، ج‏۴، ص ۳۷۷،‏ ناشر، اسلامیه‏، تهران، ‏چاپ دوم، ۱۳۶۲ ش‏.‏

[۴]. همان.




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


8 + 7 =