دایره المعارف اسلام پدیا » مذی، وذی و ودی
منوی اصلی

مذی، وذی و ودی

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۹۰ در باب: نجاسات

آبى که گاهى بعد از منى بیرون مى‏آید، به آن “وَذى” گفته مى‏شود و آبى که گاهى بعد از بول بیرون مى‏آید، به آن “وَدى” مى‏گویند، و آبى که گاهى بعد از ملاعبه و معاشقه بیرون مى‏آید، به آن “مذى” مى‏گویند.

اگر این آب ها به بول نرسیده باشند، پاک هستند. و چنانچه انسان بعد از بول استبراء کند و بعد آبى از او خارج شود و شک کند که بول است یا یکى از اینها، پاک مى‏باشد.[۱]

اما اگر شک کرد آبی که خارج شده است مذی است یا بول؟ اگر استبراء کرده باشد، آن آب پاک است ولی اگر انسان شک کند استبراء کرده یا نه و رطوبتى از او بیرون آید که نداند پاک است یا نه، نجس مى‏باشد. و چنانچه وضو گرفته باشد باطل مى‏شود، ولى اگر شک کند استبرائى که کرده درست بوده یا نه، و رطوبتى از او بیرون آید که نداند پاک است یا نه، پاک مى‏باشد؛ وضو را هم باطل نمى‏کند.



[۱]  .توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏۱، ص ۶۳، م ۷۳٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


6 + 1 =