دایره المعارف اسلام پدیا » حکم نجس شدن حرم های امامان (ع)
منوی اصلی

حکم نجس شدن حرم های امامان (ع)

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۹۰ در باب: نجاسات

منظور از حرم، زیر گنبد و جائى است که در آن ضریح مقدس و قبر مطهر قرار دارد و به آن حرم و مشهد شریف گفته مى‌شود.[۱] نجس کردن حرم پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار (ع) و ضریح آنان نیز حرام است؛[۲] یعنی، همان طوری که نجس کردن مسجد حرام بوده، نجس کردن حرم و ضریح پیامبر اکرم (ص) و امامان (ع) نیز حرام است و اگر یکى از آنها نجس شود، چنانچه نجس ماندن آن بى‌ احترامى باشد، تطهیر آن واجب است، بلکه احتیاط واجب[۳] آن است که اگر بى ‌احترامى هم نباشد آن را تطهیر کنند.[۴]

از آن جایی که به صحن ها، حرم به معنای ذکر شده، صدق نمی کند، بنابراین صحن ها در حکم مساجد نیستند،[۵] و تطهیر آن در صورت نجس شدن واجب نیست، مگر این که در عرف، بی احترامی و هتک حرمت محسوب شود که در این صورت تطهیر آن واجب است. البته امروزه که بیشتر بارگاه های مطهر امامان و امام­زادگان دارای خدمتگزارانی است که در جهت نظافت آن فعال هستند، در این صورت با انجام تطهیر از سوی آنان، دیگران تکلیفی ندارند.



[۱]. خامنه ای، سید علی، اجوبه الاستفتائات (فارسی)، ص ۸۶، س ۴۲۴، دفتر معظم له، چاپ اول، قم، ۱۴۲۴، ق؛ توضیح المسائل (محشی امام خمینی)، ج ۱، ص ۲۱۳، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ هشتم، قم‌، ۱۴۲۴ق.

[۲]. خمینی، سید روح الله، توضیح المسائل، ص ۳۸، م ۱۳۱، و ص ۲۰۱، م ۸۸۶، مسلم، ‌ چاپ اول، ۱۴۲۶ق.

[۳]. اما برخی از مراجع، در صورت بی احترامی نشدن، تطهیر آن را احتیاطاً، مستحب می دانند؛ توضیح المسائل (محشی – امام خمینی)، ج ۱، ص ۵۰۴، م ۹۰۴٫

[۴]. توضیح المسائل (محشی امام خمینی)، ج ۱، ص ۵۰۴، م ۹۰۴؛ امام خمینی، سید روح الله، نجاه العباد، ص ۷۵، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى، چاپ اول، تهران، ۱۴۲۲ق.

[۵]. بهجت، محمد تقی، جامع المسائل، ج ۱، ص ۴۴، دفتر معظم له، چاپ دوم، قم، ۱۴۲۶ق.




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


+ 4 = 12