دایره المعارف اسلام پدیا » کشتن حیوانات و کفاره آن
منوی اصلی

کشتن حیوانات و کفاره آن

تاریخ: ۰۶ دی ۱۳۹۰ در باب: حیوانات

در اسلام، از آزار و اذیت حیوانات و کشتن بی دلیل آنها ( مخصوصاً نسبت به حیوانات غیر موذی)، نهی شده است.

حتی در روایتی از امام صادق (ع)، این عمل، از زشت ترین گناهان شمرده شده است.[۱]

اگر فردی حیوانی را بی دلیل بکشد، و از کرده خود پشیمان شود خوب است به درگاه الاهی توبه کنند و از او طلب آمرزش کرد. و بهتر است نسبت به کاری که کرده است کفاره دهد.

فردی به نام ابا حمزه، کبوتران نوه اش را از روی غضب سر می برد و گویا بعدها از این عمل خویش پشیمان شده و شرح این واقعه را در سفری که به مکه داشته برای امام باقر (ع) بیان می کند. امام به او می فرمایند:

“اى ابا حمزه، کار زشتی انجام دادی، نمی دانى که چون اهل زمین بچه‏هاى ما را به بازى گیرند، با بال زدن کبوتر، زیان از آنها دفع می شود و ]نیز این که[ کبوتران در پایان شب، ]ما را[ به نماز آگاهى دهند. از هر کدامشان یک دینار طلا صدقه بده؛ زیرا از روی خشم آنها را کشتى”.[۲]

البته علما، از جمله مرحوم مجلسی و صاحب وسائل الشیعه، امر به پرداخت صدقه در این حدیث را حمل بر استحباب می نمایند.[۳]

در پایان، بیان یک پاسخ به استفتاء در همین موضوع خالی از لطف نیست:

س: گناهانى از جمله اذیت کردن و یا کشتن حیوانات را چگونه مى‌توان جبران کرد؟ آیا با توبه بخشیده خواهد شد یا خیر؟

ج: چنانچه شخص از گناهى که کرده توبه کند مورد عفو قرار مى‌گیرد، لکن اگر مال دیگرى را تلف کرده باید صاحب مال را راضى کند و حقّ او را اداء کند یا از او حلالیت بگیرد، و اللّه العالم.[۴]



[۱]. حر عاملی، وسائل‏الشیعه، ج ۱۲، ص ۵، ح ۱۵۴۹۴، موسسه آل البیت، قم، ۱۴۰۹، ق.

[۲]. همان، ج۱۱، ص۵۲۱، ح ۱۵۴۳۱٫

[۳]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۶۲، ص ۱۵، مؤسسه الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴، ق.

[۴]. تبریزى، جواد، استفتاءات جدید، ج‌۲، ص ۲۲۷، قم، ۱۴۰۹، ق.




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


9 + = 12