دایره المعارف اسلام پدیا » مفهوم شناسی قضا و قدر
منوی اصلی

مفهوم شناسی قضا و قدر

تاریخ: ۰۱ دی ۱۳۹۰ در باب: قضا و قدر

واژۀ “قدر” به معنای اندازه، و “تقدیر” به معنای اندازه گیری و چیزی را با اندازۀ معینی ساختن است.[۱] واژۀ “قضا” به معنای یکسره کردن و به انجام رساندن و داوری کردن[۲] (که آن هم نوعی به انجام رساندن اعتباری است)، استعمال می شود. گاهی این دو واژه به صورت مترادف و به معنای “سرنوشت” نیز به کار می رود.

منظور از تقدیر الاهی این است که خدای متعال برای هر پدیده ای، اندازه و حدود کمی و کیفی و زمانی و مکانی خاصی قرار داده است که تحت تأثیر علل و عوامل تدریجی، تحقق می یابد و منظور از قضای الاهی این است که پس از فراهم شدن مقدمات و اسباب و شرایط یک پدیده، آن را به مرحلۀ نهایی و حتمی می رساند.[۳]



[۱]. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص ۶۵۸، دارالعلم، چاپ اول، دمشق بیروت، ۱۴۱۲ق.

[۲]. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص ۶۷۴، دارالعلم، چاپ اول، دمشق بیروت، ۱۴۱۲ق.

[۳]. مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش عقاید، ص ۱۵۱، چاپ ونشر بین الملل سازمان تبلیغات اسلامی، چاپ چهارم، تهران، ۱۳۷۹ش.




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


6 + = 13