دایره المعارف اسلام پدیا » قضا و قدر در روایات
منوی اصلی

قضا و قدر در روایات

تاریخ: ۰۱ دی ۱۳۹۰ در باب: قضا و قدر

در روایات بسیارى، از تاثیر اعمال خوب یا بد مانند حسن خلق، صلۀ رحم، دعا، صدقه دادن[۱] و یا گناهان ویژه در سرنوشت انسان و فراخى و تنگى روزى و بلندى و کوتاهى عمر مطالب روشن گری آمده است. جایگاه این تغییرات که در قضاى الاهى صورت مى‏گیرد، همان لوح محو و اثبات است.

از امیرالمؤمنین (ع) نقل شده که او از پیامبر خدا (ص) دربارۀ این آیه «یَمْحُوا اللّهُ ما یَشاءُ وَ یُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْکِتابِ‏» پرسید، آن حضرت فرمود: صدقه دادن، نیکى به پدر و مادر و انجام کار خوب، شقاوت را تبدیل به سعادت مى‏کند و بر عمر مى‏افزاید و از حوادث بد حفظ مى‏کند». [۲]



[۱]. شیخ صدوق، من‏لایحضره‏الفقیه، ج۴، ص۳۶۸، مؤسسه الوفاءبیروت، چاپ دوم، قم، ۱۴۰۴ق.

[۲]. «لاقرن عینیک بتفسیرها و لاقرن عین امتی بعدى بتفسیرها: الصدقه على وجهها و بر الوالدین و اصطناع المعروف یحول الشقاء سعاه و یزید فى العمر و یقى مصارع السوء» الدر المنثور، ج ۴، ص ۶۶، انتشارات کتابخانۀ آیه الله مرعشی، بی چاپ، قم، ۱۴۰۴ق.




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


+ 7 = 13