دایره المعارف اسلام پدیا » قرآن و هدف از خلقت انسان
منوی اصلی

قرآن و هدف از خلقت انسان

تاریخ: ۱۳ دی ۱۳۹۰ در باب: انسان

درباره هدف آفرینش انسان در آیات قرآن بیانات مختلفی آمده است که در حقیقت هر کدام به یکی از ابعاد این هدف اشاره می نمایند، از جمله: «وَ مَا خَلَقْت الجْنَّ وَ الانس إِلا لِیَعْبُدُونِ»؛ من جن و انس را نیافریدم، مگر این که مرا پرستش کنند.[۱] در جای دیگر می خوانیم: «الَّذِى خَلَقَ الْمَوْت وَ الحْیَوهَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکمْ أَحْسنُ عَمَلاً …»؛ آن که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را آزمایش کند که کدام یک از شما به عمل نیکوتر است.[۲] (یعنی آزمایشی آمیخته با پرورش و در نتیجه تکامل)، و در موردی دیگر آمده است: «… وَ لا یَزَالُونَ مخْتَلِفِینَ إِلا مَن رَّحِمَ رَبُّک  وَ لِذَلِک خَلَقَهُمْ …»؛ مردم همواره مختلف هستند مگر آنچه پروردگارت رحم کند و برای همین (پذیرش رحمت و در سایه آن تکامل)، آنها را آفرید.[۳]

همان گونه که ملاحظه می شود، همه این خطوط به یک نقطه منتهی می شود و آن پرورش و هدایت و تکامل انسان ها است. از این جا معلوم می شود که غایه الغایات و هدف نهایی آفرینش انسان، رسیدن به کمال و سعادت و دست یازیدن به والاترین کرامت ها و ارزش های انسانی است که این همه در پرتو شناخت و معرفت و عبودیت و بندگی آگاهانه به پیشگاه ذات احدیت میسور و ممکن خواهد بود.



[۱]. ذاریات، ۵۶٫

[۲]. ملک، ۲٫

[۳]. هود، ۱۱۸و ۱۱۹٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


3 + 9 =