دایره المعارف اسلام پدیا » عدم نجاست مذی، وذی و ودی
منوی اصلی

عدم نجاست مذی، وذی و ودی

تاریخ: ۰۳ دی ۱۳۹۰ در باب: طهارت

در خصوص این که مذی، وذی و ودی پاک است یا نجس به تعریف آنها می پردازیم:

آبى که گاهى بعد از ملاعبه و بازى کردن از انسان خارج مى‏شود و به آن “مَذى” مى‏گویند پاک است

 و نیز آبى که گاهى بعد از منى بیرون مى‏آید و به آن “وَذى” گفته مى‏شود و آبى که گاهى بعد از بول بیرون مى‏آید و به آن “وَدى” مى‏گویند اگر بول به آن نرسیده باشد، پاک است. و چنانچه انسان بعد از بول استبراء کند و بعد آبى از او خارج شود و شک کند که بول است یا یکى از اینها، پاک مى‏باشد.[۱]

اما اگر شک کند آبی که خارج شده است مذی است یا بول؟ اگر استبراء کرده باشد، آن آب پاک است ولی اگر انسان شک کند استبراء کرده یا نه؟ و رطوبتى از او بیرون آید که نداند پاک است یا نه، نجس مى‏باشد. و چنانچه وضو گرفته باشد باطل مى‏شود، ولى اگر شک کند استبرائى که کرده درست بوده یا نه، و رطوبتى از او بیرون آید که نداند پاک است یا نه، پاک مى‏باشد؛ وضو را هم باطل نمى‏کند.

 


[۱] . توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏۱، ص ۶۳، م ۷۳٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


1 + 4 =