دایره المعارف اسلام پدیا » ضرب سکه به دستور امام باقر(ع)
منوی اصلی

ضرب سکه به دستور امام باقر(ع)

تاریخ: ۲۲ دی ۱۳۹۰ در باب: امام محمد باقر (ع)

در قرن اوّل هجرى صنعت کاغذ در انحصار رومیان بود و مسیحیان آن جا روى کاغذ خود عبارت (پدر، پسر، روح القدس) را حک کرده بودند، عبد الملک مروان‏ خلیفه وقت وقتى از آرم کاغذها با خبر شد، ناراحت شد که چرا در مملکت اسلامى باید شعار کفّار رواج پیدا کند، پس دستور داد روى کاغذها سوره توحید را حک نمایند، کاغذهاى جدید انتشار یافت و خبر آن به قیصر پادشاه روم رسید، او بسیار ناراحت شد و در نامه‏اى به عبد الملک نوشت: اگر این نوشته‏ها را از روى کاغذها بر ندارید، دستور مى‏دهم سکّه‏هایى در روم ضرب کرده و روى آنها به پیامبر شما دشنام بنویسند تا آبرویى براى شما باقى نماند.

عبد الملک بسیار ناراحت شد، فورا جلسه‏اى تشکیل داد و از کارگزاران خود مشورت خواست، امّا هیچ نتیجه‏اى نگرفت، یکى از حضّار گفت: چاره مشکل به دست محمّد بن على (ع) است، عبد الملک فرستاده‏اى به مدینه در طلب امام فرستاد و از آن حضرت یارى طلبید.

امام (ع) پس از رسیدن به شام به عبد الملک فرمود: قیصر صرفاً تهدید کرده و بدان که خداوند مانع او خواهد شد، امّا چاره کار این است که صنعت‏گران را جمع کرده و سکّه‏اى ضرب کنید که یک سوى آن نام پیامبر (ص) و در سوى دیگر سوره توحید نوشته شده باشد، بدین ترتیب ما از سکّه رومیان بى‏نیاز خواهیم شد، سپس وزن و اندازه سکّه را مقرّر فرمود و دستور داد نام شهر و تاریخ ضرب سکّه روى آن نوشته شود.

با این رهنمود خردمندانه، سکّه‏هاى اسلامى زده شد و در سراسر مملکت اسلام منتشر گردید و معاملات فقط بر اساس آنها اعتبار یافت.

قیصر از ماجرا با خبر شد و خود را در برابر عمل انجام شده دید، درباریان از او خواستند تهدید خود را عملى کند و سکّه‏اى با دشنام به رسول خدا (ص) ضرب نماید، امّا او که مرد خردمندى بود، پاسخ داد: این عمل بیهوده است، چون در شهرهاى اسلامى دیگر پول ما رواج ندارد و آن ها با سکّه‏هاى خود معامله مى‏کنند. امام (ع) با این عمل آگاهانه، مانع نفوذ استعمار آن روز و نقشه‏هاى پلید آنان گردید.[۱]



[۱]. مشایخ، فاطمه، قصص الأنبیاء( قصص قرآن)، ص ۷۷۶، انتشارات فرحان‏، چاپ اول، تهران،‏ ۱۳۸۱ ش‏.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


+ 6 = 14