دایره المعارف اسلام پدیا » دلایل امامت امام باقر(ع)
منوی اصلی

دلایل امامت امام باقر(ع)

تاریخ: ۲۲ دی ۱۳۹۰ در باب: امام محمد باقر (ع)

در کتاب های روایی دلائلی برای امامت امام باقر(ع) ذکر شده که در این جا به پاره ای از دلائل اشاره می شود:

صدوق در کتاب نصوص از حسن بن حسن از پدر بزرگوارش حضرت امام حسن (ع) نقل می کند که  فرمود: روزى پیغمبر اکرم (ع) خطبه خواند، و بعد از حمد و ثناى پروردگار متعال فرمود: اى گروه مردم، من به سوى خدا خوانده شده‏ام و دعوت حق را اجابت می کنم، و من در میان شما دو چیز گران بها مى‏گذارم: کتاب خدا، و عترتم أهل بیتم، هر آینه اگر به این دو چنگ بزنید هرگز گمراه نشوید، از ایشان علوم را فرا گیرید، و به ایشان تعلیم نکنید؛ زیرا آنها از شما داناتر هستند، زمین از ایشان خالى نماند؛ و اگر خالى بماند اهلش را فرو برد، سپس فرمود: بار خدایا من مى‏دانم که علم نابود نشود، و منقطع نگردد، و تو زمین را از حجتى بر خلق خالى نگذارى، خواه آشکار باشد و فرمانش نبرند، یا بیمناک و پنهان، تا حجت هایت باطل نشود، و اولیاء خود را پس از آن که هدایتشان فرموده‏اى گمراه نکنى این ها هستند مردمان کم عدد، و بلند قدر و منزلت نزد خداوند (این کلمات را فرمود و از منبر به زیر آمد) چون فرود آمد به او عرض کردم: اى رسول خدا آیا شما بر همه خلق حجت نیستید؟ فرمود: اى حسن خدا می فرماید:

«تو بیم دهنده‏اى و براى هر گروهى راهنمایى است[۱] و من بیم دهنده‏ام و على راهنما است؛ عرض کردم: فرمایشت (که فرمودى) زمین خالى از حجت نخواهد ماند (پس از شما حجّت کیست)؟ فرمود: بلى على امام و حجت بعد از من است؛ و تو پس از او امام و حجت هستى؛ و حسین امام و حجت و خلیفه‏ات پس از تو است، و خداى مهربان و خبیر به من خبر داد که از صلب حسین فرزندى بیرون آید که به او على گویند، و هم نام جدش على است، پس چون‏ حسین درگذشت على بعد از او (به امر امامت) قیام کند، و او است امام و حجت، و خداوند از صلب على فرزندى بیرون آورد که همنام و شبیه‏ترین مردمان به من مى‏باشد؛ دانش او دانش من، و حکم او حکم من است. و حجت و امام بعد از پدرش اوست،…..[۲]

حضرت صادق(ع) فرمود: عمر بن عبد العزیز براى ابن حزم پیغام داد که دفتر موقوفات حضرت على و عمر و عثمان را بیاورد. ابن حزم پیش زید بن حسن که از همه بزرگ تر بود فرستاد و تقاضاى دفتر موقوفات را نمود زید گفت متولى بعد از حضرت على امام حسن و پس از او حضرت حسین و پس از ایشان على بن الحسین بعد از على بن الحسین محمد بن على است. بفرست پیش ایشان: ابن حزم پیغام براى پدرم فرستاد. پدرم دفتر موقوفات را توسط من براى او فرستاد یکى از ما به پدرم گفت آیا بازماندگان امام حسن جریان امامت را می دانند فرمود بلى چنانچه می دانند الان شب است این مطلب را هم می دانند ولى حسد آنها را نمی گذارد اگر جویاى حق باشند از راه درست براى آنها بهتر است ولى افسوس که طالب دنیا هستند.[۳]

عثمان بن عثمان بن خالد از پدر خود نقل‏ کرد که على بن الحسین در آن بیمارى که از دنیا رفت تمام فرزندان خود محمد و حسن و عبد الله و عمر و زید و حسین را جمع نموده وصیت به فرزندش محمد بن على نمود … و رسیدگى به کارهاى خانواده خود را به او سپرد… .[۴]

زهرى می گوید: در آن بیمارى که حضرت زین العابدین(ع) به شهادت رسیدند خدمت حضرت آن حضرت رسیدم:  ….، در این موقع پسرش محمد داخل شد مدتى با او آرام آرام صحبت می کرد. در بین سخنانش شنیدم فرمود: حسن خلق را از دست مده من متوجه شدم که نزدیک فوت آقا است.

عرض کردم اگر پیش آمدى کرد که هیچ کس را از آن گریزى نیست باید بعد از شما به چه کسی پناه ببریم. فرمود این پسرم اشاره به محمد کرد او وصى و وارث و حافظ علم من است و معدن دانش است و باقر العلم است.

عرض کردم: معناى باقر العلم چیست؟ فرمود به زودى ارادتمندان پاک من نزد او می روند و او براى ایشان به واقع دانش را می شکافد. بعد امام (ع) فرزندش محمد را پى کارى به بازار فرستاد پس از بازگشت عرض کردم یا ابن رسول الله چرا وصیت به فرزند بزرگ ترت نکردى؟

فرمود: امامت به کوچکى و بزرگى نیست پیغمبر (ص) به ما چنین دستور داده و در لوح و صحیفه، نام او نوشته است. عرض کردم، پیغمبر نام چند نفر وصى و امام را بعد از ایشان ذکر کرده است. فرمود در صحیفه و لوح نام دوازده نفر با اسم پدر و مادرشان ذکر شده سپس فرمود از نژاد این پسرم محمد هفت نفر امام خواهند بود که مهدى(عج) جزء همین هفت نفر است.[۵]



[۱]. سوره رعد آیه ۸٫

[۲]. بحرانى، سید هاشم، رسولى محلاتى، سید هاشم، ‏الإنصاف فى النص على الأئمه (ع)، ترجمه رسولى، ص ۱۹۱، دفتر نشر فرهنگ اسلامى،‏  تهران، دوم، ۱۳۷۸ ش.‏

[۳]. شیخ طبرسى‏، إعلام الورى بأعلام الهدى، ص‏۲۶۰، ناشر، اسلامیه، چاپ سوم‏، تهران‏، ۱۳۹۰ ق‏.

[۴]. محدث نورى، مستدرک الوسائل، ج ۹، ص ۳۸، مؤسسه آل البیت (ع)، قم، ۱۴۰۸ هـ ق.

[۵]. علامه مجلسى، زندگانى حضرت سجاد و امام محمد باقر(ع)، ص، ترجمه‏، خسروى‏، موسى، ۱۵۹- ۱۵۷، اسلامیه، تهران.




کلیدواژه ها:



ثبت نظر


3 + 6 =