دایره المعارف اسلام پدیا » انسان و دنیا پرستی
منوی اصلی

انسان و دنیا پرستی

تاریخ: ۱۳ دی ۱۳۹۰ در باب: انسان

 علایق شدید مادی و دنیاپرستی انسان را به هر انحراف و گناهی، می کشاند؛ زیرا سوء استفاده انسان از دنیا و دلبستگی به آن، فریب خوردن، مغرور شدن و غافل شدن از آخرت را به دنبال دارد.

خداوند در این باره می فرماید: “کسانی که به دیدار ما امیدی ندارند و به زندگی دنیا دل بسته و بدان آرامش یافته اند و کسانی که از آیات ما بی خبرند، ایشان به دلیل کردارشان در آتش جای دارند”.[۱]

بنابراین، دنیا پرستی سبب از دست دادن کرامت نزد پروردگار است. انسان کریم خدایی را که کریم ترین است، نافرمانی نمی کند و گوهر کرامت را به معصیت نمی آلاید، چنان که امام علی (ع) فرمود: “من کرمت علیه نفسه، هانت علیه شهواته”؛[۲] هر کس کرامت نفس داشته باشد، شهوت پرستی و تمایلات نفسانی نزد او خوار و حقیر است.



[۱]. یونس، ۷و ۸٫

[۲]. مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۶۷، ۷۸، مؤسسه الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ق.




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


+ 5 = 8