دایره المعارف اسلام پدیا » پیشینه هرمنوتیک
منوی اصلی

پیشینه هرمنوتیک

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۳۹۰ در باب: هرمنوتیک

هرمنوتیک در اصطلاح عام ، در واقع از زمان پیدایش متون پدیدار شده است و تاریخى به قدمت فرهنگ بشرى دارد.

امّا آنچه امروزه به نام “هرمنوتیک کلاسیک” مطرح شده و خود را به عنوان یک دانش مستقل نشان داده و در غرب نیز به همین نام شهرت یافته است، قدمت زیادى نداشته و در همین سده‏هاى اخیر پیدا شده است.

شایان ذکر است که گاهى واژۀ “هرمنوتیک” – به خصوص در فرهنگ امروزى ما – بر یک نحلۀ خاصّ تفسیرى اطلاق مى‏شود به گونه‏اى که سایر نحله‏هاى تفسیرى را به عنوان هرمنوتیک معرفى نمى‏کنند.

خلاصۀ نتایج در این نحله آن است که یک متن در جریان فرهنگ‏ها و سنت‏ها نمودهاى مختلفى دارد و پیام‏هاى مناسب با آن فضاى فرهنگى را تحویل مخاطبان خود مى‏دهد؛ از این رو، هر کس هر چه از متن فهمید، اگر متناسب با فضاى فرهنگى او باشد، درست خواهد بود. نقطۀ آغاز این اصطلاح و بررسی موضوع «فهمیدن» به مثابه گونه ای از شناختن که باید تئوری و روش خود را داشته باشد، از اوایل قرن بیستم و اواخر قرن  نوزدهم آغاز شده است. تا قرن نوزدهم تنها از قاعده های تفسیر متون دینی، فلسفی و هنری و حقوقی سخن می گفتند و در این زمینه ها مباحث و سوابقی وجود داشت. این نحله در آراى  گادامر به اوج خود رسیده و هم اکنون از طرفداران بسیارى در غرب برخوردار است.[۱]



[۱]. هادوی تهرانی، مهدی، مبانی کلامی اجتهاد، ص۱۲۱، مؤسسۀ فرهنگی خانۀ خرد، چاپ سوم، قم، ۱۳۸۵ش؛ بابک احمدی، ساختار و هرمنوتیک، ص ۷۴٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


8 + 2 =