دایره المعارف اسلام پدیا » زنا در قرآن
منوی اصلی

زنا در قرآن

تاریخ: ۰۷ آذر ۱۳۹۰ در باب: زنا

ارتکاب عمل زنا از نظر قرآن گناه بزرگى است که خداوند در بارۀ آن مى‏فرماید: «نزدیک زنا نشوید چرا که عمل بسیار زشتى است و راه و روش بدى است».[۱]

در این بیان کوتاه به سه نکته اشاره شده است:

الف. مى‏گوید به این عمل شرم‏آور نزدیک نشوید، این تعبیر علاوه بر تأکیدى که در عمق آن نسبت به خود این عمل نهفته شده، اشاره لطیفى به این است که آلودگى به زنا غالباً مقدماتى دارد که انسان را تدریجاً به آن نزدیک مى‏کند، نگاه های حرام و چشم ‏چرانى، برهنگى و بى حجابى، مطالعه کتاب ها و «نشریات فاسد»، دیدن «فیلم هاى آلوده»، ارتباط با «کانون هاى فساد»، خلوت با نامحرم (یعنى بودن مرد و زن نامحرم در یک مکان خالى و تنها) و بالاخره ترک ازدواج براى جوانان، و سخت گیری هاى بى دلیل طرفین در این زمینه، هر یک مقدمه‏اى براى این کار محسوب مى‏شود و می تواند از عوامل «قرب به زنا» باشد که با یک جملۀ کوتاه در آیۀ فوق همۀ آنها نهى شده است، و در روایات اسلامى نیز هر کدام جداگانه مورد نهى قرار گرفته است.

ب. تعبیر«إِنَّهُ کانَ فاحِشَهً» که مشتمل بر سه تأکید است (انّ و استفاده از فعل ماضى و تعبیر به فاحشه) عظمت این گناه آشکار را آشکارتر مى‏کند.

ج. جمله «ساءَ سَبِیلًا» (راه زنا بد راهى است) بیان گر این واقعیت است که این عمل راهى به مفاسد دیگر در جامعه مى‏گشاید.[۲]

قرآن کریم در توصیف عباد الرحمن (بندگان راستین خدا) یکی از اوصاف آنان را عدم ارتکاب زنا دانسته و فرموده است: «… و (آنان) زنا نمى‏کنند و هر کس چنین کند، مجازات سختى خواهد دید! عذاب او در قیامت مضاعف مى‏گردد، و همیشه با خوارى در آن خواهد ماند! مگر کسانى که توبه کنند و ایمان آورند و عمل صالح انجام دهند، که خداوند گناهان آنان را به حسنات مبدّل مى‏کند و خداوند همواره آمرزنده و مهربان بوده است و کسى که توبه کند و عمل صالح انجام دهد، به سوى خدا بازگشت مى‏کند».[۳]


[۱]. اسراء، ۳۲، «وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى‏ إِنَّهُ کانَ فاحِشَهً وَ ساءَ سَبِیلًا». در بارۀ حرمت زنا، نک، فرقان ۶۸و ۶۹؛ اعراف ۳۳؛ انعام ۱۵۱؛ کلینی، یعقوب، کافی، مترجم، مصطفوی، سید جواد، ج ۳، ص ۳۹۱، انتشارات وفا، ۱۳۸۲؛ حر عاملی، محمدحسن، وسائل الشیعه، ج۲۸، کتاب الحدود؛ جواهر الکلام، ج ۴۱، ص۲۶۰و ۲۵۸، دار احیاء التراث العربی لبنان، ۱۹۸۱م.

[۲]. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج‏۱۲، ص ۱۰۳، دار الکتب الإسلامی، چاپ اول، تهران، ۱۳۷۴ش.

[۳]. فرقان، ۶۸-۷۱٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


+ 8 = 14