دایره المعارف اسلام پدیا » توجه به قرآن و تعالیم آن
منوی اصلی

توجه به قرآن و تعالیم آن

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۳۹۰ در باب: خرافات

از مهم ترین راه کارهای عملی برای پیش گیری از خرافات، توجه به قرآن کریم و تعالیم آن به عنوان تنها کتاب تحریف نشدۀ آسمانی می باشد. قرآن کریم با ارائه تصویری صحیح از خداوند متعال و تنزیه ذات مقدسش از هرگونه شائبه جسمانیت و به طور کلی صفات نقص، و همچنین پیراستن دامن پاک انبیا و اولیای خدا از هرگونه آلودگی های بشری و نسبت های ناروا نقش مهمی در دورنگه داشتن اذهان و افکار از هرگونه عقیدۀ خرافی و انحرافی ایفا نموده است.

قسمت بسیار مهمى از قرآن کریم به صورت سرگذشت اقوام پیشین و داستان هاى گذشتگان بیان شده است، این که یک کتاب تربیتى و انسان ساز این همه تاریخ و داستان دارد، حکمت های متعددی دارد، که به طور حتم یکی از آن حکمت ها: ارائه نمونه‏هایى از تاریخ اصیل و خالى از خرافات و دروغ‏پردازی ها و تملق‏ها و ثناخوانی ها و تحریف ها و مسخ ها است. خداوند بعد از بیان داستان مباهله می فرماید: «إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقّ؛[۱] حقیقت داستان این است». و بعد از بیان گوشه ای از زندگی حضرت عیسی (ع) می فرماید: «الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ؛[۲] کلام درست، از ناحیه پروردگار تو است».

ماهیت داستان های قرآنی بیان واقعیاتی است که در جهان پدید آمده، نه خیال پردازی. با توجه به این نکته، برای پی بردن به حقایق زندگی انبیا-زندگی پیراسته از خرافات- قرآن کریم، منبع معتبری است.

علاوه بر این، دعوت قرآن کریم به تفکر و اندیشیدن چه پیرامون قصص انبیاء و چه پیرامون سایر حقایق عالم هستی، گام مهمی در پیش گیری از خرافات می باشد؛ به عنوان نمونه به دو آیه در این باره اشاره می شود:

۱٫ « فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ؛[۳] داستان ها را بیان کن، به آن امید که بیندیشند».

۲٫ «قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّکُمْ عَلَیْکُمْ أَلاَّ تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُکُمْ وَ إِیَّاهُمْ وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتی‏ حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذلِکُمْ وَصَّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ؛[۴] بگو: بیایید آنچه را پروردگارتان بر شما حرام کرده بخوانم، و آن این که چیزى را شریک او قرار ندهید، و به پدر و مادر نیکى کنید، و فرزندانتان را از بیم فقر نکشید، ما شما و آنها را روزى مى‏دهیم، و به کارهاى زشت نزدیک نشوید چه آشکار آنها و چه پنهان آنها (مانند گناهان عملى و اعتقادى، یا گناهان آشکار در نظر مردم و پوشیده از آنها)، و نفسى را که خدا محترم شمرده و کشتنش را حرام کرده جز به حق (نظیر قصاص یا حدود یا دفاع و غیره) نکشید. اینها است که خدا شما را بدان سفارش کرده، شاید بیندیشید».

اینها همه به خاطر آن است که هدف قرآن رشد و تکامل انسان ها است، و این مهم در سایۀ حقایق و واقعیات حاصل می شود نه انحرافات و خرافات.


[۱]. آل عمران، ۶۲٫

[۲]. آل عمران، ۶۰٫

[۳]. اعراف، ۱۷۶٫

[۴]. انعام، ۱۵۱٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


2 + = 9