دایره المعارف اسلام پدیا » کثرت طولی و عرضی
منوی اصلی

کثرت طولی و عرضی

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۰ در باب: پلورالیسم

در مباحث کلام جدید کثرت دینی را می­توان به دو گونۀ طولی و عرضی تقریر کرد. کثرت طولی عبارت است از: ادیان یا شرایع آسمانی که در طول تاریخ بشر ظهور نموده و به دین یا شریعت اسلام ختم گردیده است. چنین کثرتی نه با حقانیت همگانی ادیان منافات دارد و نه از جنبه عملی مشکل­ آفرین است؛ زیرا فرض بر این است که همه آنها الهی و توحیدی­اند، اما کثرت عرضی ادیان و شرایع آسمانی بدین صورت است که همه یا عده­ای از پیروان دین یا شریعت پیشین، از شریعت آسمانی جدید سرباز زده و بر شریعت پیشین باقی بمانند که این فرض مشخصاً با حقانیت همگانی ادیان منافات دارد.[۱]



[۱]. ر.ک: ربانی گلپایگانی، علی، تحلیل و نقد پلورالیسم دینی، ص۲۴، مؤسسۀ فرهنگی دانش و اندیشۀ معاصر، چاپ سوم، تهران، ۱۳۸۶ش.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


+ 1 = 10