دایره المعارف اسلام پدیا » نقد استناد به تکثر تفسیر های متون دینی
منوی اصلی

نقد استناد به تکثر تفسیر های متون دینی

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۰ در باب: پلورالیسم

در نقد کسانی که به تکثر تفسیرهای متون دینی برای اثبات پلورالیسم استناد کرده اند، می توان این گونه گفت: سیستم فهم انسان‏ها تابع قوانین محاوره است و همۀ عقلاى عالم بر مبناى آن اصول به محاوره و مفاهمه مى‏پردازند. در فرایند فهم و مفاهمه، اصولى چون: توجه به وضع گوینده و مؤلف، نظام واژگانى وى، زبانى که او براى بیان برگزیده است (سمبلیک، طنز، جد و…) و این اصل که گوینده به طور یقین از عبارات خود، مفاهیم خاصى را قصد کرده است، همگى از اصول عقلایى مى‏باشند که قطعاً خود افراد مفسر محور نیز نمى‏توانند از تمسک به آنها خوددارى کنند. البته وقتى یک متن از امرى خبر مى‏دهد، بسته به قراین و اوضاع، باید در فهم آن تلاش نمود. و از آن روى که متون دینى داراى ناسخ و منسوخ، عام و خاص، مطلق و مقید و… است باید به دقت صدر و ذیل آنها بررسى شود. پس در فهم یک متن، پیش فرض‏هایى مانند دانستن زبان مؤلف و قراین حالیه و مقالیه و… وجود دارد، لکن پیش فرض‏هایى هم وجود دارد که مخاطب را از درک متن دور مى‏کند و باید از دخالت دادن آنها در فهم متن اجتناب کرد.[۱]



[۱]. بیات و دیگران، عبدالرسول، فرهنگ واژه‏ها، ص ۱۶۰، مؤسسۀ اندیشه و فرهنگ دینى، مقالۀ پلورالیسم دینى، چاپ اول، ۱۳۸۱ش؛ کتاب فقه، شمارۀ ۴، پلورالیسم دینى، به کوشش حسن رحیم پور ازغدى.




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


5 + = 8