دایره المعارف اسلام پدیا » روح و تأخیر در دفن جنازه
منوی اصلی

روح و تأخیر در دفن جنازه

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۳۹۰ در باب: میّت

یکی از مستحبات دربارۀ جنازه این است که زودتر کفن و دفن او انجام شود؛ چنانچه در احادیث هم به آن تصریح شده است:

رسول خدا (ص) فرمود: «بزرگداشت و کرامت میّت آن است که او را هر چه زودتر تجهیز کرده و به قبر رسانند، و کار او را پایان بخشند».[۱]

و نیز آن حضرت فرمود: «مبادا هرگز کسى از شما را بیابم که مرده‏اى داشته باشد که شب از دنیا رفته و او انتظار صبح را بکشد تا او را تجهیز و تدفین کند، یا کسى مرده‏اش در روز از دنیا رفته و او انتظار فرا رسیدن شب را بکشد و کارى براى میّت انجام ندهد. براى مردگان خود انتظار طلوع یا غروب آفتاب را نکشید، بلکه در مورد آنها شتاب کنید و به زودى آنها را به آرامگاهشان برسانید تا خداوند -عزّ و جلّ- شما را مورد رحمت خویش قرار دهد، مردم نیز در پاسخ آن حضرت گفتند: و خداوند تو را نیز مورد رحمت قرار دهد [که راه جلب رحمت الهى را به ما نشان دادی]».[۲]

لکن از آن جا که موقع مرگ، ارتباط روح با بدن قطع می‌شود و از قرآن کریم استفاده مى‏شود که پروردگار بزرگ، روح مردگان را در عالم مخصوص نگه مى‏دارد[۳]، این گونه نیست که اگر جنازه دیر دفن شود، صدمه ای به روح برساند و یا آن که مانند جسم بدبو شود.



[۱]. شیخ صدوق‏، من لایحضره الفقیه، ج ۱، ص ۱۴۰، نشر جامعه مدرسین‏، چاپ دوم، قم، ۱۴۰۴ق.

[۲]. همان.

[۳]. برای آگاهی بیشتر نمایه «خواب و مرگ نفس و روح انسان»، سؤال ۹۶ (سایت اسلام کوئست: ۲۳۸۸) مطالعه شود.




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


3 + 3 =