دایره المعارف اسلام پدیا » جایگاه تفرقه در روایات
منوی اصلی

جایگاه تفرقه در روایات

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۳۹۰ در باب: تفرقه

متأسفانه بعد از رحلت هر یک از انبیای الاهی، بسیاری از پیروان آنان از مسیر  اصلی که توسط پیامبرانشان تعیین شده بود، منحرف شدند. پیامبر اکرم(ص) که با علم نبوت آینده امت خود را به روشنی می دیده است، در روایات متعددی (احادیث افتراق امت) از این امر خبر داده است. احادیث «افتراق امت» را محدثان سنّى و محدثان شیعه با سندهاى مختلف نقل کرده‏اند.[۱] این حدیث در منابع شیعی از جمله، خصال شیخ صدوق، تفسیر عیاشی و احتجاج طبرسی آمده است.[۲] گفتنی است که این احادیث دارای تواتر معنوی می باشند؛ یعنی گرچه از نظر کلمات متن، تفاوت هایی است، اما معنای همه آنها یک چیز است.  بر طبق این روایات ، پیامبر اسلام (ص) پیش بینى کرده است که امتش بعد از او به هفتاد و سه فرقه تقسیم خواهند شد. صحیح ترین سند های حدیث افتراق امت، حدیثی است که کلینی در کتاب کافی از امام محمد باقر (ع) نقل کرده است.[۳]  در کتب حدیثی از طریق شیعه و اهل سنت روایت شده است که پیغمبر گرامی اسلام (ص) فرمودند: امت موسی پس از او به هفتاد و یک فرقه و امت عیسی پس از وی به هفتاد و دو فرقه تقسیم شدند، و پس از من امتم به هفتاد و سه فرقه تقسیم خواهد شد که تنها یک فرقه اهل نجات خواهد بود، چنانکه از فرقه های هر یک از دو امت موسی و عیسی نیز تنها یک فرقه اهل نجات بود.[۴]

حضرت علی (ع) درباره استراتژی تفرقه جویان می فرماید: « إِنَّ الشَّیْطَانَ یُسَنِّی لَکُمْ طُرُقَهُ وَ یُرِیدُ أَنْ یَحُلَّ دِینَکُمْ عُقْدَهً عُقْدَهً وَ یُعْطِیَکُمْ بِالْجَمَاعَهِ الْفُرْقَهَ (وَ بِالْفُرْقَهِ «۳» الْفِتْنَهَ) فَاصْدِفُوا عَنْ نَزَغَاتِهِ وَ نَفَثَاتِهِ وَ اقْبَلُوا النَّصِیحَهَ مِمَّنْ أَهْدَاهَا إِلَیْکُمْ وَ اعْقِلُوهَا عَلَى أَنْفُسِکُم ».[۵]

شیطان راه های خویش را برای شما آسان جلوه می دهد و می خواهد پیمان دین شما را گره گره بگشاید و به جای جمعیت و هماهنگی تفرقه اعطا کند و با تفرقه به شما فتنه بدهد.[۶] در چنین حالی باید به نصیحت خیرخواهان گوش داد و آن را به جان پذیرفت.[۷]



[۱]. طباطبائی، محمد حسین، المیزان، ترجمه موسوی همدانی، ج‏۳، ص ۵۸۸، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۷۴ش؛ جعفری، یعقوب، تفسیر کوثر،ج۳، ص ۴۴۳٫

 .[۲]مجلسی ، محمد باقر، بحارالانوار،ج ۲۸،ص۴، موسسه الوفاء، بیروت،۱۴۰۴٫

[۳]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج ۸، ص۲۲۴، دار الکتب الاسلامیه، تهران،۱۳۶۸٫

 .[۴]ربانی گلپایگانی،علی، فرق و مذاهب کلامی، ص ۱۳٫

[۵]. نهج البلاغه، خ ۱۲۱٫

[۶]. همان.




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


7 + = 14