دایره المعارف اسلام پدیا » وضو در قرآن
منوی اصلی

وضو در قرآن

تاریخ: ۲۸ شهریور ۱۳۹۰ در باب: وضو

با استفاده از قرآن و آموزه های برگرفته از اهل بیت (ع) و بزرگان صحابه به دست می آید که وضو از دو شستن و دو مسح تشکیل می شود.[۱] بدین ترتیب که نخست صورت، آن گاه دست ها از آرنج تا سر انگشتان شسته می شود، پس از آن روی سر و روی پاها به ترتیب مسح می شود.

تنها آیه ای که در قرآن از وضو بحث می نماید این آیه است: “یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاهِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ  وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَى الْکَعْبَیْنِ”؛ اى کسانى که ایمان آورده‏اید! هنگامى که به نماز مى ایستید، صورت و دستها را تا آرنج بشویید! و سر و پاها  را تا مفصل [برآمدگى پشت پا] مسح کنید”.[۲]

مطابق قرائت مشهور لام “ارجلکم” به فتح خوانده می شود، از این رو دو نوع ترکیب روی آن صورت گرفته است:

الف. عطف بر وجوه است که منصوب و محکوم به شستن است، پس پاها نیز مانند صورت و دست ها باید شسته شود.

ب. گرچه کلمه “رؤسکم” مجرور است، امّا مجموع کلمه “برؤسکم” مفعول امسحوا، در محل نصب و محلاً منصوب است، کلمه ارجلکم عطف به محل برؤسکم و محکوم به حکم آن یعنی مسح است، پس باید پاها را نیز مانند سر مسح نمود.



[۱]. طوسی، تهذیب الأحکام، ج ۱، ص ۶۳، حدیث ۲۵، چاپ دار الکتب الاسلامیه، سال ۱۳۶۵ ش؛ “رُوِیَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ  قَالَ: غَسْلَتَانِ وَ مَسْحَتَانِ”.

.[۲] مائده، ۶٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


5 + = 6