دایره المعارف اسلام پدیا » شک در اثناء و بعد از وضو
منوی اصلی

شک در اثناء و بعد از وضو

تاریخ: ۲۸ شهریور ۱۳۹۰ در باب: وضو

اگر در بین وضو شک شود که عضوی از اعضای وضو شسته یا مسح شده است؟ باید برگشته و جزء مشکوک انجام داده شود، سپس به ترتیب وضو تمام گردد. ولی اگر بعد از پایان وضو، شک شود که عضوی از اعضای وضو را شسته یا مسح کرده، به شک اعتنا نمی کند.

در زیر فتوای برخی از فقها بیان می شود:

حضرت امام خمینی (ره): «اگر شک بعد از فراغ (اتمام) وضو است اعتنا نکند و چنان چه در اثنای وضو شک کند، اعتنا کند، مگر این که کثیر الشک باشد».[۱]

حضرت آیت الله مکارم شیرازی: «اگر بعد از فراغت وضو شکّ کند همۀ کارهاى وضو را انجام داده یا نه، یا شرایط در آن جمع بوده یا نه، اعتنا نکند، امّا اگر در حال وضو شکّ کند باید به جا آورد».[۲]

حضرات آیات گلپایگانی، صافی، بهجت: «اگر بعد از وضو یا در بین آن یقین کند که بعضى جاها را نشسته یا مسح نکرده است، چنانچه رطوبت جاهایى که پیش از آن است خشک شده باشد باید دوباره وضو بگیرد و اگر خشک نشده باید جایى را که فراموش کرده و آن چه بعد از آن است بشوید یا مسح کند و اگر در بین وضو در شستن یا مسح کردن جایى شکّ کند باید به همین دستور عمل کند».[۳]

حضرت آیت الله فاضل لنکرانی: «اگر بعد از آن که از وضو فارغ شده شک کرده، اعتنا نکند و وضویش صحیح است، ولی اگر در اثنا شک کرده باید برگردد و مشکوک را بیاورد، پس از آن به ترتیب وضو را تمام کند».[۴]



[۱]. امام خمینى، استفتاءات، ج ۱، ص ۴۳، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، قم، ۱۴۲۲ ق.

[۲]. امام خمینى، توضیح المسائل، بنى هاشمى خمینى، سید محمد حسین، ج ۱، ص ۱۷۸، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ هشتم، قم، ۱۴۲۴ ق.

[۳]. همان، ص ۱۸۰٫

[۴]. فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، ص ۵۶، س ۱۵۱، چاپ مهر، چاپ دوم، قم، ۱۳۷۵ش.




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


3 + 3 =