دایره المعارف اسلام پدیا » تعریف وقف
منوی اصلی

تعریف وقف

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۳۹۰ در باب: وقف

تعریف وقف

وقف در لغت به معنای ایستادن، ماندن و آرام گرفتن است.[۱] و در اصطلاح فقهی، نگهداشتن و حبس کردن عین ملک است و مصرف کردن منافع آن در راه خدا. برخی از فقها می گویند وقف حبس عین است بر ملک خدا.

وقف عقدی است که ثمره آن حبس اصل و تسبیل منافع است (تسبیل منافع یعنی صرف کردن مال در جهتی که واقف تعیین کرده است).[۲]

تسبیل یعنی در راه خدا قرار دادن، نبی اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: «حَبِّسِ الْأَصْلَ وَ سَبِّلِ الثَّمَرَ»،[۳] «اصل را حبس کن و منافعش را در راه خدا آزاد نما».[۴]


.[۱] فرهنگ عمید، کلمه وقف، ص ۱۱۰۰، چاپ سوم.

[۲]. محقق حلی، شرایع الاسلام، ج ۱، چاپ چهارم، ص ۳۴۳٫

[۳]. علامه حلی، نهج الحق و کشف الصدق، ص ۵۱۰٫

[۴]. شیخ طوسی، المبسوط، ج ۳، ص ۲۸۶٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


1 + = 5