دایره المعارف اسلام پدیا » بال داشتن فرشتگان
منوی اصلی

بال داشتن فرشتگان

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۳۹۰ در باب: فرشتگان

در اولین آیۀ شریفه سورۀ فاطر آمده است که فرشتگان داراى بال هستند، امّا طبق شواهد و قرائن، منظور، بال ظاهرى و مادى نیست و آیه شریفه تأویل برده مى شود، چنان که موارد دیگرى در قرآن وجود دارد که تأویل برده مى شود مثل “جاء ربک” که به دلیل مجرد بودن واجب تعالى، منظور آمدن پروردگار نیست، بلکه مراد، “جاء امر ربک” است و یا “الرحمن على العرش استوى”[۱] مراد استواى ظاهرى نیست، بلکه منظور از استوا، “استیلا و سلطه” است و مراد از عرش، هستى و عالم خواهد بود؛[۲] یعنى واجب تعالى بر تمام هستى و عالم استیلا و احاطه دارد و سراسر عالم تحت سیطره اوست. به علاوه، عروج ملائکه به نزد پروردگار،[۳] دلیل مجرد بودن ملائکه است و الاّ اگر مادى بودند محلى که به آن عروج مى کنند، نیز باید مادى باشد. بنابراین، بال داشتن ملائکه اشاره به مراتب قرب و قدرت آنها دارد.

منابع براى مطالعه بیشتر:

۱٫ ابن سینا، اشارات، نمط ششم، فصل ۱۰- ۱۴٫

۲٫ مصباح یزدى، معارف قرآن، ص ۲۸۳ و ۳۱۹٫

۳٫ فلسفى، محمد تقى، معاد از نظر روح و جسم، ص ۷۵ و ۱۱۲٫

۴٫ مجلسى، بحارالانوار، ج ۵۹٫

۵٫ نهج البلاغه، خطبه ۹۱٫

۶٫ جعفرى، محمد تقى، تفسیر نهج البلاغه، ج ۲، ص ۱۶٫

۷٫ سهروردى، حکمه الاشراق، القسم الثانى، مقالۀ اول، فصل ۴٫

۸٫ مصباح یزدى، آموزش فلسفه، ج ۲، ص ۱۳۴، درس ۴۱٫


 



[۱]. طه، ۵٫

[۲]. برای اطلاع بیشتر از معنای عرش و کرسی رجوع شود به نمایه: عرش و کرسی در قرآن، سایت اسلام کوئست سؤال ۲۵۴٫

[۳]. “تعرج الملائکه و الروح”، معارج، ۴٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


+ 4 = 10