دایره المعارف اسلام پدیا » کفارۀ روزه
منوی اصلی

کفارۀ روزه

تاریخ: ۱۳ تیر ۱۳۹۰ در باب: احکام روزه

برای روشن شدن مسئلۀ  مقدار کفارۀ کسی که ماه مبارک رمضان روزه نگرفته باشد به نظر مراجع عظام می پردازیم:

مراجع عظام تقلید می فرمایند: کسى که کفّاره روزه رمضان بر او واجب است، باید یک بنده آزاد کند[۱] یا دو ماه روزه بگیرد (سى و یک روز آن باید پى در پى باشد) یا شصت فقیر را سیر کند یا به هر کدام یک مُد که تقریباً ده سیر (۷۵۰ گرم) است طعام یعنى گندم یا جو و مانند اینها بدهد و چنانچه اینها برایش ممکن نباشد هر چند مد که مى‏تواند به فقرا طعام بدهد و اگر نتواند طعام بدهد باید استغفار کند، اگر چه مثلاً یک مرتبه بگوید «استغفر اللَّه» و احتیاط  واجب در فرض اخیر آن است که هر وقت بتواند، کفاره را بدهد. و در طعام نیز احتیاط مستحب آن است که تنها گندم یا آرد گندم یا نان گندم داده شود، هر چند ظاهراً هر طعامى که بدهد، کافى است.[۲]

نتیجه این که مکلف در انتخاب یک نوع از کفاره مخیر هست و معنای تخییر آن است که مکلف در انتخاب هر مورد آزاد است، بنابر این مکلف می تواند هر یک از موارد زیر را که خواست انجام دهد.

الف. دو ماه روزه بگیرد.

ب. شصت فقیر را سیر کند یا به هر کدام یک مُد که تقریباً ده سیر (۷۵۰ گرم) است طعام یعنى گندم یا جو و مانند اینها بدهد.

ج. اگر طعام هم نتوانست بدهد، باید استغفار کند.

البته مستحب است که در صورت امکان ترتیب مراعات شود.[۳]

اگر شخصی به واسطه مرضى روزه رمضان را نگیرد و مرض او تا رمضان سال بعد طول بکشد، قضاى روزه‏هایى را که نگرفته بر او واجب نیست و باید براى هر روز یک مد که تقریباً ده سیر(۷۵۰ گرم) است، طعام یعنى گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد…، اما اگر به واسطه سفر روزه را نگیرد پس باید هر روزی را که نگرفته قضا کند و براى هر روز یک مد که تقریباً ده سیر(۷۵۰ گرم) است، طعام یعنى گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد…، ولی اگر عمداً روزه را نگیرد، باید هم قضا کند و هم کفاره بدهد و هم براى هر روز یک مد که تقریباً ده سیر(۷۵۰ گرم) است طعام یعنى گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد.[۴]

نمایه مرتبط:

ادای کفاره روزه تا رمضان سال بعد، ۵۸۴۷ (سایت اسلام کوئست: ۶۰۶۵).

کفارۀ روزه، ۱۹۶۵ (سایت اسلام کوئست: ۱۹۹۰).


[۱]. الآن بنده ای پیدا نمی شود تا آن را آزاد کرد پس این مساله موضوعا منتفی است.

[۲] . توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏۱، ص ۹۳۱، م ۱۶۶۰و۱۶۶۱٫

[۳] .الامام الخمینی، تحریر الوسیله، ج‏۱، ص ۲۸۹٫

[۴]. اقتباس از پاسخ ۹۱۵۰ (سایت اسلام کوئست: ۹۱۳۲).




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


2 + = 8