دایره المعارف اسلام پدیا » نذر و عدم توانایی انجام عمل
منوی اصلی

نذر و عدم توانایی انجام عمل

تاریخ: ۱۸ تیر ۱۳۹۰ در باب: نذر

عدم توانایی بر انجام کار با توجه به زمان نذر دو صورت دارد.

اول آن که از ابتدا قادر به انجام کار نباشد.

دوم آن که در زمان نذر قادر به انجام باشد، ولی بعد از نذر کردن از انجام آن عاجز شده باشد.

در فرض اول مراجع معظم تقلید فرموده اند:

انسان کارى را مى‏تواند نذر کند که انجام آن برایش ممکن باشد، بنابر این کسى که نمى‏تواند پیاده کربلا برود، اگر نذر کند که پیاده برود، نذر او صحیح نیست.[۱]

و در فرض دوم فرموده اند:

اگر نذری غیر از نذر روزه کرده است باز هم نذرش باطل و چیزی بر او نیست.[۲] ولى اگر نذر کند که روزه‏اى بگیرد و بدون پیش بینى قبلى از انجام آن عاجز شود، باید آن را قضا کند و اگر ممکن نشد[۳] به مقدار یک مدّ طعام به فقیر صدقه بدهد.[۴]



[۱]. توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج ‏۲، ص ۶۱۳، حضرات آیات امام خمینی(ره)، سیستانی، بهجت، مکارم، زنجانی.

[۲]. همان، بنا بر فتوای آیت الله سیستانی.

[۳]. حضرت آیت الله سیستانی در ادامه مطلب فرموده اند: و اگر ممکن نشد، احتیاط واجب آن است که یا به جاى هر روز ۷۵۰ گرم غذا به فقیرى صدقه بدهد یا ۵/ ۱ کیلو به کسى بدهد که به جاى او آن روزه را بگیرد.

[۴]. این نظریه بنا بر فتوای آیت الله زنجانی است.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


3 + 9 =