دایره المعارف اسلام پدیا » دیدگاه قرآن و روایات در بارۀ حسودان
منوی اصلی

دیدگاه قرآن و روایات در بارۀ حسودان

تاریخ: ۱۷ خرداد ۱۳۹۰ در باب: حسد

از نظر قرآن کریم حسد صفت زشتی است که هم به شخص و هم به جامعه ضرر می زند. خداوند خطاب به پیامبر اکرم (ص) می فرماید: “بگو از شرّ حسود آن گاه که حسد کند، به خدا پناه می برم”،[۱] و متذکر داستان های درس آموز خود؛ همانند حسادت قابیل به هابیل و حسادت برادران یوسف و پی آمد های آن شده است.

برخورد صحیح با افراد حسود از بین بردن زمینه های حسادت است؛ به همین دلیل در احادیث مى‏خوانیم: “روزى امام باقر (ع) فرمود: من گاهى نسبت به بعضى از فرزندانم اظهار محبت مى‏کنم و او را بر زانوى خود مى‏نشانم و مغز گوسفند را به او مى‏دهم و شکر در دهانش مى‏گذارم، در حالى که مى‏دانم حق با دیگرى است، ولى این کار را به خاطر این مى‏کنم تا بر ضد سایر فرزندانم ( حسادت نورزیده و ) تحریک نشود و آن چنان که برادران یوسف، به یوسف کردند، نکند”.[۲]

 


[۱]. فلق، ۵، “وَ مِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَد”.

[۲]. مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج ۷۱، ص ۷۸٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


4 + = 8