دایره المعارف اسلام پدیا » معنای واژه های «کورت» و «انکدرت» در قرآن
منوی اصلی

معنای واژه های «کورت» و «انکدرت» در قرآن

تاریخ: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ در باب: اصطلاحات قرآنی

از کتاب های مختلف لغت و تفسیر استفاده مى شود که “کورت” از ماده “تکویر” در اصل به معناى پیچیدن و جمع و جور کردن چیزى است، و گاهی به معنای “افکندن” یا “تاریک شدن” چیزى گفته شده است. منظور در این جا پیچیده شدن نور خورشید، و تاریک شدن و جمع شدن و کوچک شدن حجم آن است.

مى دانیم خورشید در حال حاضر کره اى است فوق العاده داغ و سوزان به اندازه اى که تمام مواد آن به صورت گاز فشرده اى در آمده و در گرداگردش شعله هاى سوزانى زبانه مى کشد که صدها هزار کیلومتر ارتفاع آنها است! و اگر کره زمین در وسط یکى از این شعله هاى عظیم گرفتار شود در دم خاکستر و تبدیل به مشتى گاز مى شود! ولى در پایان این جهان و در آستانه قیامت این حرارت فرو مى نشیند، و آن شعله ها جمع مى شود، روشنایى آن به خاموشى مى گراید، و از حجم آن کاسته مى شود. این معناى “تکویر” است. این حقیقت در علم و دانش امروز نیز ثابت شده است که خورشید تدریجاً رو به تاریکى و خاموشى مى رود.

در آیه بعد مى فرماید: “وَ إِذَا النُّجُومُ انْکَدَرَتْ”؛ و در آن هنگام که ستارگان بى فروغ گشته و افول کنند. “انکدرت” از ماده “انکدار” به معناى سقوط کردن و پراکنده شدن است، و از ریشه “کدورت” به معناى تیرگى و تاریکى است، و جمع میان هر دو معنا در آیۀ مورد بحث امکان پذیر است؛ چرا که در آستانۀ قیامت ستارگان هم فروغ و روشنایى خود را از دست مى دهند و هم پراکنده مى شوند و سقوط مى کنند و نظام جهان بالا درهم مى ریزد، همان گونه که در آیات دیگر آمده: “هنگامى که ستارگان فرو ریزند و پراکنده شوند”.[۱] و همان گونه که در آیه آمده: و هنگامى که ستارگان محو و تاریک شوند”.[۲]


[۱]. انفطار،۲، “وَ إِذَا الْکَواکِبُ انْتَثَرَتْ”

[۲]. مرسلات، ۸، “فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ”؛ برگرفته از  تفسیر نمونه، ج ‏۲۶، ص ۱۷۱ – ۱۷۲، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۲۳۷۴٫




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


9 + = 16