دایره المعارف اسلام پدیا » خوابیدن رو به قبله
منوی اصلی

خوابیدن رو به قبله

تاریخ: ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۰ در باب: خواب

این موضوع در دو بخش قابل بررسی است و ما نیز ضمن بیان آن بر همان اساس به بررسی آن می پردازیم.

در بخش اول خوابیدن و استراحت کردن به طرف قبله:

نظر به این که دین اسلام  آخرین دینی است که از جانب خداوند برای هدایت و کمال بشر فرستاده شده است[۱] از این جهت لازم است دین کامل و جامعی باشد؛[۲] از این رو تمام نیازهای بشر از کوچک و بزرگ و خرد و کلان در آن وجود دارد.[۳] از جمله برای خواب نیز از جانب دین احکامی مطرح شده که اینها الزام آور نیست، بلکه سنت و مستحب است که ما در این جا به برخی از آنها اشاره می نماییم.

امام هادى (ع) فرمود: “ما اهل بیت هنگام خوابیدن ده چیز را مراعات مى‏کنیم: طهارت داشتن، صورت بر کف دست راست نهادن، سى و سه مرتبه سبحان اللَّه، سى و سه مرتبه الحمد للَّه، و سى و چهار مرتبه‏ اللَّه اکبر گفتن، رو به قبله خوابیدن به گونه‏اى که صورت هایمان رو به قبله قرار گیرد، خواندن سوره حمد و آیه الکرسى و آیه شهد اللّه… .[۴] پس هر که چنین کند بهره خود را از آن شب گرفته است.[۵]

کیفیت خوابیدن:

در روایات ، خوابیدن به چهار بخش تقسیم شده است که بهترین نوع آن برای مؤمن خوابیدن بر پهلوى راست و رو به قبله است. ‏

عبد اللَّه بن احمد بن عامر طائى از امام رضا (ع) و او از پدرانش نقل مى‏کند که حسین بن على (ع) فرمود: “على بن ابى طالب (ع) در مسجد کوفه بود که مردى از اهل شام به پا خاست و از او مسئله‏هایى پرسید، در میان سؤال‏هاى او یکى هم این بود که گفت: به من خبر بده که خوابیدن چند نوع است؟ فرمود: خوابیدن بر چهار وجه است: پیامبران بر پشت مى‏خوابیدند، چشمانشان نمى‏خوابید و در انتظار وحى خدا بودند، و مؤمن بر پهلوى راست و رو به قبله مى‏خوابد و پادشاهان و فرزندان آنها بر پهلوى چپ مى‏خوابند تا آن چه خورده‏اند گوارا گردد و شیطان و برادرانش و هر دیوانه و مریض به روى خود مى‏خوابند”.[۶]


[۱]. در این رابطه به نمایه “خاتمیت پایان رسالت”، شماره ۵۲۲۲ که در سایت اسلام کوئست موجود است مراجعه نمایید.

[۲]. در این رابطه به نمایه “کامل بودن دین و تغییر ناپذیری آن”، شماره ۷۸۱ که در سایت اسلام کوئست موجود است مراجعه نمایید.

[۳]. اگر مورد جدیدی (مسائل مستحدثه) پیش آمده باشد فقهای بزرگ شیعه با استفاده از قواعد کلی که در اختیار دارند احکام آن را از منابع دینی استخراج می کنند.

[۴]. آل عمران، ۱۸٫

[۵]. حسین، استاد ولى، آداب، سنن و روش رفتارى پیامبر گرامى اسلام، ص ۸۰، انتشارات پیام آزادى، تهران، چاپ سوم، ۱۳۸۱ ش‏.

[۶]. شیخ صدوق، الخصال، ج ‏۱، ص ۲۶۲، انتشارات جامعۀ مدرسین قم، ۱۴۰۳ هـ ق؛ شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا (ع) غفارى و مستفید، ج‏۱، ص ۵۱۰، نشر جهان‏، تهران، چاپ اول، ۱۳۷۸ هـ ق‏.




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


2 + = 9