دایره المعارف اسلام پدیا » تعریف ازدواج
منوی اصلی

تعریف ازدواج

تاریخ: ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۰ در باب: ازدواج موقت

به واسطه عقد ازدواج، زن و مرد به یک دیگر حلال مى‏شوند و آن بر دو قِسم است: عقد دائم و عقد موقّت؛ عقد دائم آن است که مدّت زناشوئى در آن به هیچ وجه محدود نباشد و زنى را که به این قِسم عقد مى کنند «دائمه» مى گویند.

اما عقد موقّت آن است که مدّت زناشوئى در آن معیّن شود، مثلًا زن را به مدّت یک ساعت یا یک روز یا یک ماه یا یک سال یا بیشتر عقد نمایند و زنى را که به این قِسم عقد کنند «متعه» و «صیغه» مى‏نامند[۱].

و به عبارتی دیگر: عقد متعه عبارت است از این که: زن آزاد (زنی که کنیز نباشد) با رضایت، خودش را با مهریه مشخص و مدت معینی به ازدواج مردی در آورد که منعی برای ازدواج با او از جهت سببی، نسبی، رضاعی (شیرخوارگی) یا شوهر دار بودن زن (همسر مرد دیگری نباشد) یا در عده بودن یا دیگر موانع شرعی، وجود ندارد.

در این عقد هر گاه مدت تمام شود زوجین بدون طلاق از هم جدا می شوند و زن اگر با او آمیزش شده باشد و یائسه هم نباشد باید عدّه طلاق نگه دارد. و اگر حیض نشود -ولی در سنی است که باید حیض ببیند – باید چهل و پنج روز عده نگاه دارد.[۲]

فرزند چنین ازدواجی – چه پسر یا دختر – ملحق به پدر می شود و به نام او خوانده می شود و او از پدر ارث می برد کما این که از مادر هم ارث می برد. تمام احکام عمومی که در مورد پدران و فرزندان و مادران و همچنین در مورد برادران و خواهران و عموها و عمه ها وارد شده، در مورد این گروه نیز جاری می شود.


[۱]. توضیح المسائل (المحشی للامام الخمینی)، ج ۲، ص ۴۴۹(برگرفته از پاسخ شمارۀ ۳۶۲۹، سایت اسلام کوئست) .

[۲] نک: نمایه ی: ازدواج مجدد بعد از ازدواج موقت، سؤال۹۶۱، سایت اسلام کوئست.




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


+ 6 = 12