دایره المعارف اسلام پدیا » بیداری ارادی از خواب
منوی اصلی

بیداری ارادی از خواب

تاریخ: ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۰ در باب: خواب

در احادیث توصیه شده است که، برای بیدار شدن در وقت معین، دو آیۀ آخر سوره کهف خوانده شود،[۱] ولی مستحب بودن این توصیه چندان معلوم نیست به گونه ای که بسیاری از مفسرین قرآن در ذیل آیۀ شریفه اصلا متعرض این مسئله نشدند، و عده ای دیگر هم در ضمن بیان فضایل آن سوره فقط به ذکر آن اکتفاء کردند.

البته باید توجه داشت «اثبات شیء نفی ما عدا نمی کند؟!» به عبارت دیگر اگر اسلام گفت که آیات آخر سورۀ کهف برای بیدار شدن در وقت معین مؤثر است معنایش این نیست که چیز دیگری مؤثر نیست، بنابر این شاید امور دیگری نیز در این امر مؤثر باشند. علاوه این که انسان با استفاده از این راه و وسیله، به خدا نیز توجهی می کند و قرآن می خواند که این خود آثار فراوانی دارد و بدیهی است اگر برای بیدار شدن از خواب دو راه متفاوت باشد، راهی که در او انس با خدا و توجه به او باشد، در اولویت قرار دارد.

در پایان توجه به این نکته خالی از فایده نیست که اهمیت فوق العاده‏ و آثار متعددى که در روایات نسبت به خواندن سوره‏ها و آیه هاى مختلف داده شده به این معنا نیست که خواندن بدون اندیشه و عمل سبب می شود که به طرز خارق‏العاده‏اى این آثار آشکار شود، فى المثل کسى که الفاظ سورهای برائت و انفال را بدون کمترین فهم معناى آنها بخواند از نفاق بیگانه دور خواهد شد و در صف شیعیان راستین قرار خواهد گرفت، بلکه اینها در حقیقت اشاره به محتواى سوره و اثر سازندۀ آن در تربیت فرد و اجتماع است، که آن هم بدون فهم معنا و آمادگى براى عمل ممکن نیست، بنابراین تلاوت آنها به ضمیمۀ فهم محتوا و پیاده کردن آن در زندگى، این آثار فوق العاده را دارد و آنها که به قرآن و آیات نورانیش همانند یک افسون مى‏نگرند در حقیقت از روح این کتاب تربیتى و انسان‏ساز بیگانه‏اند.[۲]


[۱] . عن ابن عباس أنه قال له (رسول الله) رجل: “إنی أضمر أن أقوم ساعه من اللیل فیغلبنی النوم، فقال: (إذا أردت أن تقوم أی ساعه شئت من اللیل فاقرأ إذا أخذت مضجعک:” قُلْ لَوْ کانَ الْبَحْرُ مِداداً لِکَلِماتِ رَبِّی لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ کَلِماتُ رَبِّی وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُوحى‏ إِلَیَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ کانَ یَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا یُشْرِکْ بِعِبادَهِ رَبِّهِ أَحَداً ، کهف ۱۰۹ و ۱۱۰٫” تفسیر روح البیان، ج ۵، ص ۳۱۶؛ الجامع لأحکام القرآن، ج ۱۱، ص ۷۲٫

[۲] . با اقتباس از: تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، ج ۱۱، ص ۴۳، ج ۱۰، ص ۲۶۷، ج ۸، ص ۲۵۵ و ۳۲۵، ج ۵، ص ۲۲۲، و… .




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


+ 5 = 9