دایره المعارف اسلام پدیا » خلقت انسان کافر و گنهکار
منوی اصلی

خلقت انسان کافر و گنهکار

تاریخ: ۲۶ اسفند ۱۳۸۹ در باب: خلقت و آفرینش

اگر انسانى حتى یک پله از نردبان تکامل بالا نرود و سراسر زندگى او کفر و گناه و عصیان باشد، باز خارج از هدف از آفرینش قدم برنداشته است؛ زیرا او نیز قابلیت‏هاى خود را به فعلیت رسانده است. انسان قابلیت نزول به پست‏ترین درجات را نیز دارد، خداوند او را به گونه‏اى آفریده است که بتواند راه کمال یا شقاوت را برگزیند. پس حتى انسان گنهکار و کافر نیز بر خلاف خواست تکوینى خداوند حرکت نمى‏کند. بله، خداوند صعود انسان به مراتب کمال را مى‏پسندد و نزول او به ورطه‏ى گمراهى را نمى‏پسندد. به عبارت دیگر، خداوند متعال در آفرینش انسان، یک خواست تکوینى دارد و یک خواست تشریعى، خواست تکوینى او این است که هر انسانى بتواند قابلیت‏هاى خود را به فعلیت برساند چه خوب، چه بد. خواست تشریعى او این است که انسان فقط در سیر کمال، قابلیت‏هاى خود را به فعلیت برساند.

با این بیان مى‏توان گفت انسان مؤمن، هم هدف تشریعى را تحصیل کرده و هم در مسیر هدف تکوینى قرار دارد، ولى انسان کافر و گنهکار گرچه هدف تشریعى را تحصیل نمى‏کند، ولى در مسیر هدف تکوینى است.




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


5 + 7 =